حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمِ بْنِ مَيْمُونٍ، حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ الْمُنْكَدِرِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ عَادَنِي النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَأَبُو بَكْرٍ فِي بَنِي سَلَمَةَ يَمْشِيَانِ فَوَجَدَنِي لاَ أَعْقِلُ فَدَعَا بِمَاءٍ فَتَوَضَّأَ ثُمَّ رَشَّ عَلَىَّ مِنْهُ فَأَفَقْتُ فَقُلْتُ كَيْفَ أَصْنَعُ فِي مَالِي يَا رَسُولَ اللَّهِ فَنَزَلَتْ {يُوصِيكُمُ اللَّهُ فِي أَوْلاَدِكُمْ لِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الأُنْثَيَيْنِ}
Менга Муҳаммад ибн Ҳотим ибн Маймун ривоят қилди, бизга Ҳажжож ибн Муҳаммад ривоят қилди, бизга ибн Журайж ривоят қилди, у деди: Менга ибнул-Мункадир Жобир ибн Абдуллаҳдан хабар берди, у деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ва Абу Бакр Бану Салимада пиёда юриб мени кўргани келдилар ва мени ақлимни йўқотган ҳолда топдилар. Сўнг (Расулуллаҳ) сув келтиришни сўраб таҳорат олдилар, кейин ундан устимга сепдилар, мен ўзимга келдим. Сўнг дедим: «Мол-мулким ҳақида қандай қилай, эй Расулуллаҳ?» Шунда нозил бўлди: ‹Аллаҳ сизларга фарзандларингиз ҳақида тавсия қилади: эркакка икки аёлнинг улуши каби (улуш)›.