حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ الْقَوَارِيرِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، - يَعْنِي ابْنَ مَهْدِيٍّ - حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ سَمِعْتُ مُحَمَّدَ بْنَ الْمُنْكَدِرِ، قَالَ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، يَقُولُ عَادَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَنَا مَرِيضٌ وَمَعَهُ أَبُو بَكْرٍ مَاشِيَيْنِ فَوَجَدَنِي قَدْ أُغْمِيَ عَلَىَّ فَتَوَضَّأَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ صَبَّ عَلَىَّ مِنْ وَضُوئِهِ فَأَفَقْتُ فَإِذَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ أَصْنَعُ فِي مَالِي فَلَمْ يَرُدَّ عَلَىَّ شَيْئًا حَتَّى نَزَلَتْ آيَةُ الْمِيرَاثِ .
Бизга Убайдуллаҳ ибн Умар ал-Қаворийрий ривоят қилди, бизга Абдурраҳмон — яъни ибн Маҳдий — ривоят қилди, бизга Суфён ривоят қилди, у деди: Мен Муҳаммад ибнул-Мункадирнинг шундай деганини эшитдим: Мен Жобир ибн Абдуллаҳнинг шундай деганини эшитдим: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам мен касал бўлганимда мени кўргани келдилар, у зот билан Абу Бакр пиёда эди. Мени ҳушимдан кетган ҳолда топдилар. Сўнг Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам таҳорат олдилар, кейин таҳорат сувидан устимга сепдилар, мен ўзимга келдим, қарасам Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам (олдимда). Дедим: «Эй Расулуллаҳ, мол-мулким ҳақида қандай қилай?» Мерос ояти нозил бўлгунча менга ҳеч нарса жавоб қайтармадилар.