حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى التَّمِيمِيُّ، أَخْبَرَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عَامِرِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ عَادَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ مِنْ وَجَعٍ أَشْفَيْتُ مِنْهُ عَلَى الْمَوْتِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ بَلَغَنِي مَا تَرَى مِنَ الْوَجَعِ وَأَنَا ذُو مَالٍ وَلاَ يَرِثُنِي إِلاَّ ابْنَةٌ لِي وَاحِدَةٌ أَفَأَتَصَدَّقُ بِثُلُثَىْ مَالِي قَالَ " لاَ " . قَالَ قُلْتُ أَفَأَتَصَدَّقُ بِشَطْرِهِ قَالَ " لاَ الثُّلُثُ وَالثُّلُثُ كَثِيرٌ إِنَّكَ أَنْ تَذَرَ وَرَثَتَكَ أَغْنِيَاءَ خَيْرٌ مِنْ أَنْ تَذَرَهُمْ عَالَةً يَتَكَفَّفُونَ النَّاسَ وَلَسْتَ تُنْفِقُ نَفَقَةً تَبْتَغِي بِهَا وَجْهَ اللَّهِ إِلاَّ أُجِرْتَ بِهَا حَتَّى اللُّقْمَةُ تَجْعَلُهَا فِي فِي امْرَأَتِكَ " . قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أُخَلَّفُ بَعْدَ أَصْحَابِي قَالَ " إِنَّكَ لَنْ تُخَلَّفَ فَتَعْمَلَ عَمَلاً تَبْتَغِي بِهِ وَجْهَ اللَّهِ إِلاَّ ازْدَدْتَ بِهِ دَرَجَةً وَرِفْعَةً وَلَعَلَّكَ تُخَلَّفُ حَتَّى يُنْفَعَ بِكَ أَقْوَامٌ وَيُضَرَّ بِكَ آخَرُونَ اللَّهُمَّ أَمْضِ لأَصْحَابِي هِجْرَتَهُمْ وَلاَ تَرُدَّهُمْ عَلَى أَعْقَابِهِمْ لَكِنِ الْبَائِسُ سَعْدُ ابْنُ خَوْلَةَ " . قَالَ رَثَى لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ أَنْ تُوُفِّيَ بِمَكَّةَ .
Бизга Яҳё ибн Яҳё ат-Тамимий ривоят қилди, бизга Иброҳим ибн Саъд ибн Шиҳобдан, Омир ибн Саъддан, отасидан хабар берди, у деди: Видолашув ҳажжида Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам мени ўлимга яқинлаштирган бир касаллик туфайли йўқладилар. Мен: «Ё Расулуллаҳ, касалликдан кўриб турганингиз менга етиб келди, мен мол-дунё эгасиман, мендан фақат битта қизимгина мерос олади. Молимнинг учдан иккисини садақа қилайми?» - дедим. У: «Йўқ», - дедилар. Мен: «Ярмини садақа қилайми?» - дедим. У: «Йўқ, учдан бири, учдан бири ҳам кўп. Сен ворисларингни бой қолдиришинг уларни одамларга қўл чўзиб тиланчилик қиладиган муҳтож ҳолда қолдиришингдан яхшироқдир. Сен Аллаҳнинг розилигини истаб қилган ҳар бир харажатинг учун, ҳатто хотинингнинг оғзига солган луқманг учун ҳам албатта ажр оласан», - дедилар. Мен: «Ё Расулуллаҳ, шерикларимдан кейин орқада қолдириламанми?» - дедим. У: «Сен ҳеч қачон орқада қолдирилиб, Аллаҳнинг розилигини истаб бирор амал қилсанг, у билан албатта даражанг ортиб, кўтарилмаслигинг мумкин эмас. Балки орқада қолдирилишинг мумкин, токи сен билан баъзи қавмлар манфаат топиб, бошқаларга сен билан зарар етиши учун. Эй Аллаҳ, саҳобаларимнинг ҳижратини давом эттир, уларни ортларига қайтарма. Лекин бахтсиз Саъд ибн Хавла», - дедилар. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унинг Маккада вафот этишидан ачиндилар.