4496-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Қазо китоби
وَحَدَّثَنَا سُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنِي حَفْصٌ، - يَعْنِي ابْنَ مَيْسَرَةَ الصَّنْعَانِيَّ - عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ، ح وَحَدَّثَنَا أُمَيَّةُ بْنُ بِسْطَامَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا رَوْحٌ، - وَهُوَ ابْنُ الْقَاسِمِ - عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَجْلاَنَ، جَمِيعًا عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، بِهَذَا الإِسْنَادِ مِثْلَ مَعْنَى حَدِيثِ وَرْقَاءَ .
Бизга Сувайд ибн Саид ривоят қилди, менга Ҳафс — яъни ибн Майсара ас-Санъоний — ривоят қилди, у Мусо ибн Уқбадан, (ҳ) бизга Умайя ибн Бистом ҳам ривоят қилди, бизга Язид ибн Зурайъ ривоят қилди, бизга Равҳ — у ибн ал-Қосим — ривоят қилди, у Муҳаммад ибн Ажлондан — иккаласи Абу Зиноддан, шу иснод билан Варқонинг ҳадиси маъносига ўхшаш ривоят қилдилар.