وَحَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ سَرْحٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، حَدَّثَنِي الضَّحَّاكُ بْنُ عُثْمَانَ، عَنْ أَبِي النَّضْرِ، عَنْ بُسْرِ بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّ، قَالَ سُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ اللُّقَطَةِ فَقَالَ " عَرِّفْهَا سَنَةً فَإِنْ لَمْ تُعْتَرَفْ فَاعْرِفْ عِفَاصَهَا وَوِكَاءَهَا ثُمَّ كُلْهَا فَإِنْ جَاءَ صَاحِبُهَا فَأَدِّهَا إِلَيْهِ " . وَحَدَّثَنِيهِ إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرٍ الْحَنَفِيُّ، حَدَّثَنَا الضَّحَّاكُ بْنُ عُثْمَانَ، بِهَذَا الإِسْنَادِ وَقَالَ فِي الْحَدِيثِ " فَإِنِ اعْتُرِفَتْ فَأَدِّهَا وَإِلاَّ فَاعْرِفْ عِفَاصَهَا وَوِكَاءَهَا وَعَدَدَهَا " .
Менга Абу Тоҳир Аҳмад ибн Амр ибн Сарҳ ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ ибн Ваҳб хабар берди, менга Заҳҳок ибн Усмон ривоят қилди, у Абу Назрдан, у Буср ибн Саиддан, у Зайд ибн Холид ал-Жуҳанийдан ривоят қилади: У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан луқата ҳақида сўралди. У: «Уни бир йил эълон қил. Агар танилмаса, унинг идиши ва боғичини билиб ол, сўнг уни еб (фойдаланиб кет). Агар эгаси келса, уни унга қайтариб бер» дедилар. Буни менга Ишоқ ибн Мансур ҳам ривоят қилди, бизга Абу Бакр ал-Ҳанафий хабар берди, бизга Заҳҳок ибн Усмон шу иснод билан ривоят қилди ва ҳадисда: «Агар танитилса, уни қайтариб бер, бўлмаса, унинг идиши, боғичи ва сонини билиб ол» деди.