حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ بْنِ قَعْنَبٍ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ، - يَعْنِي ابْنَ بِلاَلٍ - عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ يَزِيدَ، مَوْلَى الْمُنْبَعِثِ أَنَّهُ سَمِعَ زَيْدَ بْنَ خَالِدٍ الْجُهَنِيَّ، صَاحِبَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ سُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ اللُّقَطَةِ الذَّهَبِ أَوِ الْوَرِقِ فَقَالَ " اعْرِفْ وِكَاءَهَا وَعِفَاصَهَا ثُمَّ عَرِّفْهَا سَنَةً فَإِنْ لَمْ تَعْرِفْ فَاسْتَنْفِقْهَا وَلْتَكُنْ وَدِيعَةً عِنْدَكَ فَإِنْ جَاءَ طَالِبُهَا يَوْمًا مِنَ الدَّهْرِ فَأَدِّهَا إِلَيْهِ " . وَسَأَلَهُ عَنْ ضَالَّةِ الإِبِلِ فَقَالَ " مَا لَكَ وَلَهَا دَعْهَا فَإِنَّ مَعَهَا حِذَاءَهَا وَسِقَاءَهَا تَرِدُ الْمَاءَ وَتَأْكُلُ الشَّجَرَ حَتَّى يَجِدَهَا رَبُّهَا " . وَسَأَلَهُ عَنِ الشَّاةِ فَقَالَ " خُذْهَا فَإِنَّمَا هِيَ لَكَ أَوْ لأَخِيكَ أَوْ لِلذِّئْبِ " .
Бизга Абдуллаҳ ибн Маслама ибн Қаънаб ривоят қилди, бизга Сулаймон — яъни ибн Билол — ривоят қилди, у Яҳё ибн Саиддан, у ал-Мунбаиснинг озод қилган қули Язиддан ривоят қилади: У Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг саҳобаси Зайд ибн Холид ал-Жуҳанийнинг шундай деганини эшитди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан олтин ёки кумуш луқатаси ҳақида сўралди. У: «Унинг боғичи ва идишини билиб ол, сўнг уни бир йил эълон қил. Агар танитилмаса, ундан фойдалан ва у сенинг ҳузурингда омонат бўлиб турсин. Агар бир кун замонлар ичида унинг сўровчиси келса, уни унга қайтариб бер» дедилар. Ундан йўқолган туя ҳақида сўради. У: «Сенга ундай нима бор? Уни қўй, чунки у билан ўз туёғи ва сув идиши бор, сувга келади ва дарахтни ейди, токи эгаси уни топгунча» дедилар. Ундан қўй ҳақида сўради. У: «Уни ол, чунки у сеники, ё биродарингники, ё бўриникидир» дедилар.