وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَبِي حَيَّانَ، عَنْ أَبِي، زُرْعَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَامَ فِينَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ذَاتَ يَوْمٍ فَذَكَرَ الْغُلُولَ فَعَظَّمَهُ وَعَظَّمَ أَمْرَهُ ثُمَّ قَالَ " لاَ أُلْفِيَنَّ أَحَدَكُمْ يَجِيءُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ عَلَى رَقَبَتِهِ بَعِيرٌ لَهُ رُغَاءٌ يَقُولُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَغِثْنِي . فَأَقُولُ لاَ أَمْلِكُ لَكَ شَيْئًا قَدْ أَبْلَغْتُكَ . لاَ أُلْفِيَنَّ أَحَدَكُمْ يَجِيءُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ عَلَى رَقَبَتِهِ فَرَسٌ لَهُ حَمْحَمَةٌ فَيَقُولُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَغِثْنِي . فَأَقُولُ لاَ أَمْلِكُ لَكَ شَيْئًا قَدْ أَبْلَغْتُكَ . لاَ أُلْفِيَنَّ أَحَدَكُمْ يَجِيءُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ عَلَى رَقَبَتِهِ شَاةٌ لَهَا ثُغَاءٌ يَقُولُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَغِثْنِي . فَأَقُولُ لاَ أَمْلِكُ لَكَ شَيْئًا قَدْ أَبْلَغْتُكَ . لاَ أُلْفِيَنَّ أَحَدَكُمْ يَجِيءُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ عَلَى رَقَبَتِهِ نَفْسٌ لَهَا صِيَاحٌ فَيَقُولُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَغِثْنِي . فَأَقُولُ لاَ أَمْلِكُ لَكَ شَيْئًا قَدْ أَبْلَغْتُكَ . لاَ أُلْفِيَنَّ أَحَدَكُمْ يَجِيءُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ عَلَى رَقَبَتِهِ رِقَاعٌ تَخْفِقُ فَيَقُولُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَغِثْنِي . فَأَقُولُ لاَ أَمْلِكُ لَكَ شَيْئًا قَدْ أَبْلَغْتُكَ . لاَ أُلْفِيَنَّ أَحَدَكُمْ يَجِيءُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ عَلَى رَقَبَتِهِ صَامِتٌ فَيَقُولُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَغِثْنِي فَأَقُولُ لاَ أَمْلِكُ لَكَ شَيْئًا قَدْ أَبْلَغْتُكَ " .
Яна менга Зуҳайр ибн Ҳарб ривоят қилди, бизга Исмоил ибн Иброҳим Абу Ҳайёндан, у Абу Зуръадан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди, у деди: Бир куни Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бизнинг орамизда туриб, ғулул (ўлжа молига хиёнат)ни зикр қилдилар ва уни улуғ иш, оғир иш деб таъкидладилар. Сўнг дедилар: «Сизлардан бирортангизни Қиёмат кунида бўйнида бўкирувчи туя билан келиб, ‹Эй Расулуллаҳ, менга ёрдам бер!› деётган ҳолда топиб қолмайин. Мен эса: ‹Мен сен учун ҳеч нарсага эга эмасман, мен сенга етказган эдим› дейман. Сизлардан бирортангизни Қиёмат кунида бўйнида кишновчи от билан келиб, ‹Эй Расулуллаҳ, менга ёрдам бер!› деётган ҳолда топиб қолмайин. Мен эса: ‹Мен сен учун ҳеч нарсага эга эмасман, мен сенга етказган эдим› дейман. Сизлардан бирортангизни Қиёмат кунида бўйнида маъровчи қўй билан келиб, ‹Эй Расулуллаҳ, менга ёрдам бер!› деётган ҳолда топиб қолмайин. Мен эса: ‹Мен сен учун ҳеч нарсага эга эмасман, мен сенга етказган эдим› дейман. Сизлардан бирортангизни Қиёмат кунида бўйнида фарёд урувчи жон (инсон) билан келиб, ‹Эй Расулуллаҳ, менга ёрдам бер!› деётган ҳолда топиб қолмайин. Мен эса: ‹Мен сен учун ҳеч нарсага эга эмасман, мен сенга етказган эдим› дейман. Сизлардан бирортангизни Қиёмат кунида бўйнида ҳилпираган латта-путталар билан келиб, ‹Эй Расулуллаҳ, менга ёрдам бер!› деётган ҳолда топиб қолмайин. Мен эса: ‹Мен сен учун ҳеч нарсага эга эмасман, мен сенга етказган эдим› дейман. Сизлардан бирортангизни Қиёмат кунида бўйнида жим турувчи (олтин-кумуш) билан келиб, ‹Эй Расулуллаҳ, менга ёрдам бер!› деётган ҳолда топиб қолмайин. Мен эса: ‹Мен сен учун ҳеч нарсага эга эмасман, мен сенга етказган эдим› дейман».