5229-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Ичимликлар китоби
وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ يَحْيَى أَبِي عُمَرَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُنْبَذُ لَهُ الزَّبِيبُ فِي السِّقَاءِ فَيَشْرَبُهُ يَوْمَهُ وَالْغَدَ وَبَعْدَ الْغَدِ فَإِذَا كَانَ مِسَاءُ الثَّالِثَةِ شَرِبَهُ وَسَقَاهُ فَإِنْ فَضَلَ شَىْءٌ أَهْرَاقَهُ .
Ва бизга Ишоқ ибн Иброҳим ривоят қилди, бизга Жарир ал-Аъмашдан, у Яҳё Абу Умардан, у Ибн Аббосдан хабар берди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга мешда майиз набиз қилинар ва у (Расулуллаҳ) уни ўша куни, эртаси куни ва индини ичардилар. Учинчи кун кечи бўлганда уни ўзлари ичиб, (бошқаларга) ичирардилар. Агар бир нарса ортиб қолса, уни тўкиб ташлардилар.