حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يُونُسَ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا عَاصِمٌ الأَحْوَلُ، عَنْ أَبِي، عُثْمَانَ قَالَ كَتَبَ إِلَيْنَا عُمَرُ وَنَحْنُ بِأَذْرَبِيجَانَ يَا عُتْبَةَ بْنَ فَرْقَدٍ إِنَّهُ لَيْسَ مِنْ كَدِّكَ وَلاَ مِنْ كَدِّ أَبِيكَ وَلاَ مِنْ كَدِّ أُمِّكَ فَأَشْبِعِ الْمُسْلِمِينَ فِي رِحَالِهِمْ مِمَّا تَشْبَعُ مِنْهُ فِي رَحْلِكَ وَإِيَّاكُمْ وَالتَّنَعُّمَ وَزِيَّ أَهْلِ الشِّرْكِ وَلَبُوسَ الْحَرِيرِ فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنْ لَبُوسِ الْحَرِيرِ . قَالَ " إِلاَّ هَكَذَا " . وَرَفَعَ لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِصْبَعَيْهِ الْوُسْطَى وَالسَّبَّابَةَ وَضَمَّهُمَا قَالَ زُهَيْرٌ قَالَ عَاصِمٌ هَذَا فِي الْكِتَابِ . قَالَ وَرَفَعَ زُهَيْرٌ إِصْبَعَيْهِ .
Бизга Аҳмад ибн Абдуллаҳ ибн Юнус ривоят қилди, бизга Зуҳайр ривоят қилди, бизга Осим ал-Аҳвал ривоят қилди, у Абу Усмондан ривоят қилди. У деди: Биз Озарбайжонда эканимизда Умар бизга мактуб ёзиб юборди: «Эй Утба ибн Фарқад! Бу (мол) на сенинг меҳнатингдан, на отангнинг меҳнатидан, на онангнинг меҳнатидан эмас. Бас, сен ўз хонадонингда тўйиб ейдиган нарсадан мусулмонларни ҳам ўз хонадонларида тўйдиргин. Ҳою ҳавасдан, мушрикларнинг кийинишидан ва ҳарир кийишдан сақланинглар! Чунки Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳарир кийишдан қайтарган эди». У: «Фақат мана шунчасидан бошқа», деди. Ва Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бизга ўрта бармоғи билан кўрсаткич бармоғини кўтариб, уларни бирлаштирди. Зуҳайр деди: Осим деди: «Бу мактубда бор эди». У деди: Зуҳайр ҳам икки бармоғини кўтарди.