وَحَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ مَعْرُوفٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ، أَنَّ بُكَيْرًا، حَدَّثَهُ أَنَّ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ الْقَاسِمِ حَدَّثَهُ أَنَّ أَبَاهُ حَدَّثَهُ عَنْ عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهَا نَصَبَتْ سِتْرًا فِيهِ تَصَاوِيرُ فَدَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَنَزَعَهُ قَالَتْ فَقَطَعْتُهُ وِسَادَتَيْنِ . فَقَالَ رَجُلٌ فِي الْمَجْلِسِ حِينَئِذٍ يُقَالُ لَهُ رَبِيعَةُ بْنُ عَطَاءٍ مَوْلَى بَنِي زُهْرَةَ أَفَمَا سَمِعْتَ أَبَا مُحَمَّدٍ يَذْكُرُ أَنَّ عَائِشَةَ قَالَتْ فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَرْتَفِقُ عَلَيْهِمَا قَالَ ابْنُ الْقَاسِمِ لاَ . قَالَ لَكِنِّي قَدْ سَمِعْتُهُ . يُرِيدُ الْقَاسِمَ بْنَ مُحَمَّدٍ .
Бизга Ҳорун ибн Маъруф ривоят қилди, бизга Ибн Ваҳб ривоят қилди, бизга Амр ибнул Ҳорис ривоят қилдики, Букайр унга ривоят қилдики, Абдурроҳман ибн Қосим унга ривоят қилдики, отаси унга Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг рафиқалари Оишадан ривоят қилдики: У тасвирлар бўлган бир пардани осиб қўйди. Сўнг Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам кириб уни юлиб олдилар. У (Оиша) деди: «Мен уни иккита ёстиқ қилиб кесдим.» Шунда ўша пайтда мажлисда Бану Зуҳра мавлоси Робиъа ибн Атў деб аталадиган бир киши деди: «Абу Муҳаммаднинг Оиша айтди деб зикр қилганини эшитмадингми: ‹Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам уларга суяниб ўтирар эдилар›?» Ибнул Қосим: «Йўқ» деди. У: «Лекин мен буни эшитганман» деди. У Қосим ибн Муҳаммадни назарда тутарди.