حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ نَافِعٍ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهَا اشْتَرَتْ نُمْرَقَةً فِيهَا تَصَاوِيرُ فَلَمَّا رَآهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَامَ عَلَى الْبَابِ فَلَمْ يَدْخُلْ فَعَرَفْتُ أَوْ فَعُرِفَتْ فِي وَجْهِهِ الْكَرَاهِيَةُ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَتُوبُ إِلَى اللَّهِ وَإِلَى رَسُولِهِ فَمَاذَا أَذْنَبْتُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا بَالُ هَذِهِ النُّمْرُقَةِ " . فَقَالَتِ اشْتَرَيْتُهَا لَكَ تَقْعُدُ عَلَيْهَا وَتَوَسَّدُهَا . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ أَصْحَابَ هَذِهِ الصُّوَرِ يُعَذَّبُونَ وَيُقَالُ لَهُمْ أَحْيُوا مَا خَلَقْتُمْ " . ثُمَّ قَالَ " إِنَّ الْبَيْتَ الَّذِي فِيهِ الصُّوَرُ لاَ تَدْخُلُهُ الْمَلاَئِكَةُ " .
Бизга Яҳё ибн Яҳё ривоят қилди, у деди: Мен Моликка ўқиб бердим, у Нофиъдан, у Қосим ибн Муҳаммаддан, у Оишадан ривоят қилдики: У тасвирлар бўлган бир тўшак (нумруқа) сотиб олди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам уни кўрганларида эшик олдида туриб қолдилар ва кирмадилар. Мен у зотнинг юзларида ёқтирмаслик аломатини билиб олдим ёки билдим. Шунда у (Оиша) деди: «Ё Расулуллаҳ, мен Аллаҳга ва Унинг Расулига тавба қиламан, мен қандай гуноҳ қилдим?» Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Бу тўшак нима?» дедилар. У: «Мен уни сиз учун, устида ўтиришингиз ва суянишингиз учун сотиб олдим» деди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Албатта, бу суратларнинг эгалари азобланадилар ва уларга: ‹Ўзингиз яратган нарсангизга жон ато этинг!› дейилади» дедилар. Сўнг: «Албатта, ичида суратлар бўлган уйга малоикалар кирмайдилар» дедилар.