حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَعُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا وَقَالَ الآخَرَانِ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ لَمَّا كَانَ يَوْمُ حُنَيْنٍ آثَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَاسًا فِي الْقِسْمَةِ فَأَعْطَى الأَقْرَعَ بْنَ حَابِسٍ مِائَةً مِنَ الإِبِلِ وَأَعْطَى عُيَيْنَةَ مِثْلَ ذَلِكَ وَأَعْطَى أُنَاسًا مِنْ أَشْرَافِ الْعَرَبِ وَآثَرَهُمْ يَوْمَئِذٍ فِي الْقِسْمَةِ فَقَالَ رَجُلٌ وَاللَّهِ إِنَّ هَذِهِ لَقِسْمَةٌ مَا عُدِلَ فِيهَا وَمَا أُرِيدَ فِيهَا وَجْهُ اللَّهِ . قَالَ فَقُلْتُ وَاللَّهِ لأُخْبِرَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم - قَالَ - فَأَتَيْتُهُ فَأَخْبَرْتُهُ بِمَا قَالَ - قَالَ - فَتَغَيَّرَ وَجْهُهُ حَتَّى كَانَ كَالصِّرْفِ ثُمَّ قَالَ " فَمَنْ يَعْدِلُ إِنْ لَمْ يَعْدِلِ اللَّهُ وَرَسُولُهُ " . قَالَ ثُمَّ قَالَ " يَرْحَمُ اللَّهُ مُوسَى قَدْ أُوذِيَ بِأَكْثَرَ مِنْ هَذَا فَصَبَرَ " . قَالَ قُلْتُ لاَ جَرَمَ لاَ أَرْفَعُ إِلَيْهِ بَعْدَهَا حَدِيثًا .
Абдуллаҳ (ибн Масъуд) айтди: Ҳунайн куни бўлганида, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) тақсимотда баъзи кишиларни (бошқалардан) устун қўйди; Ақраъ ибн Ҳобисга юзтадан туя берди, Уяйнага ҳам шу мисли берди ва араб ашрофларидан (зодагонларидан) баъзиларига берди ҳамда ўша кун тақсимотда уларни устун қўйди. Бас бир киши: «Аллаҳга қасам, албатта бу шундай тақсимотки, унда адолат қилинмади ва унда Аллаҳнинг юзи (ризоси) кўзланмади» деди. (Абдуллаҳ) айтди: Мен: «Аллаҳга қасам, албатта мен буни Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га айтаман» дедим. Бас мен унинг олдига келдим ва у айтган нарсани унга айтдим. Бас унинг юзи ўзгарди, то қип-қизил (қон)дек бўлиб кетди; кейин у: «Аллаҳ ва Расули адолат қилмаса, ким адолат қилади?!» деди. Кейин: «Аллаҳ Мусога раҳм қилсин — у бундан кўпроқ азият кўрди-ю, сабр қилди» деди. (Абдуллаҳ) айтди: Мен: «Энди шубҳасиз, бундан кейин мен унга ҳеч бир гапни етказмайман» дедим.