حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ سُفْيَانَ، حَدَّثَنِي مُوسَى بْنُ أَبِي، عَائِشَةَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ لَدَدْنَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي مَرَضِهِ فَأَشَارَ أَنْ لاَ تَلُدُّونِي . فَقُلْنَا كَرَاهِيَةُ الْمَرِيضِ لِلدَّوَاءِ . فَلَمَّا أَفَاقَ قَالَ " لاَ يَبْقَى أَحَدٌ مِنْكُمْ إِلاَّ لُدَّ غَيْرُ الْعَبَّاسِ فَإِنَّهُ لَمْ يَشْهَدْكُمْ " .
Менга Муҳаммад ибн Ҳотим ривоят қилди, бизга Яҳё ибн Саъийд ривоят қилди, у Суфёндан, менга Мусо ибн Абу Оиша ривоят қилди, у Убайдуллаҳ ибн Абдуллаҳдан, у Оишадан ривоят қилди. У деди: «Биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга касалликлари пайтида оғиз четидан дори қуйдик, шунда у зот ‹Менга дори қуйманглар› деб ишора қилдилар. Биз: ‹Бу беморнинг дорини ёқтирмаслигидир› дедик. У зот ҳушларига келганларида: ‹Сизлардан бирор киши қолмасин, ҳаммасига (худди шундай) дори қуйилсин, фақат Аббосдан бошқа, чунки у сизлар билан бирга бўлмади› дедилар.»