وَحَدَّثَنَا عَاصِمُ بْنُ النَّضْرِ التَّيْمِيُّ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ، - يَعْنِي ابْنَ الْحَارِثِ - حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ، عَنْ مُوسَى بْنِ أَنَسٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ مَا سُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى الإِسْلاَمِ شَيْئًا إِلاَّ أَعْطَاهُ - قَالَ - فَجَاءَهُ رَجُلٌ فَأَعْطَاهُ غَنَمًا بَيْنَ جَبَلَيْنِ فَرَجَعَ إِلَى قَوْمِهِ فَقَالَ يَا قَوْمِ أَسْلِمُوا فَإِنَّ مُحَمَّدًا يُعْطِي عَطَاءً لاَ يَخْشَى الْفَاقَةَ .
Бизга Осим ибн ан-Назр ат-Таймий ривоят қилди: Бизга Холид — яъни ибн ал-Ҳорис — ривоят қилди: Бизга Ҳумайд, Мусо ибн Анасдан, у отасидан ривоят қилди, у айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан Ислом учун (йўлида) бирор нарса сўралса, у зот уни албатта берар эдилар. У айтди: У зотга бир киши келди, у зот унга икки тоғ орасидаги қўйларни бердилар. У ўз қавмига қайтиб борди ва: «Эй қавмим, Исломга киринглар! Чунки Муҳаммад шундай ато бериб берадики, камбағалликдан қўрқмайди», деди.