حَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ، حَدَّثَنَا مَهْدِيُّ بْنُ مَيْمُونٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ، أَبِي يَعْقُوبَ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ سَعْدٍ، مَوْلَى الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَعْفَرٍ، قَالَ أَرْدَفَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ذَاتَ يَوْمٍ خَلْفَهُ فَأَسَرَّ إِلَىَّ ��َدِيثًا لاَ أُحَدِّثُ بِهِ أَحَدًا مِنَ النَّاسِ .
Бизга Шайбан ибн Фаррух ривоят қилди: бизга Маҳдий ибн Маймун ривоят қилди: бизга Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибн Абу Яъқуб, Ҳасан ибн Саъд — Ҳасан ибн Алийнинг озод қилган қулидан, у Абдуллаҳ ибн Жаъфардан ривоят қилди. У деди: Бир куни Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам мени ортларига мингаштирдилар ва менга шундай бир сирни айтдиларки, мен уни одамлардан бирортасига ҳам айтмайман.