حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ، حَدَّثَنَا قُطْبَةُ، هُوَ ابْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ مَالِكِ بْنِ الْحَارِثِ، عَنْ أَبِي الأَحْوَصِ، قَالَ كُنَّا فِي دَارِ أَبِي مُوسَى مَعَ نَفَرٍ مِنْ أَصْحَابِ عَبْدِ اللَّهِ وَهُمْ يَنْظُرُونَ فِي مُصْحَفٍ فَقَامَ عَبْدُ اللَّهِ فَقَالَ أَبُو مَسْعُودٍ مَا أَعْلَمُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم تَرَكَ بَعْدَهُ أَعْلَمَ بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ مِنْ هَذَا الْقَائِمِ . فَقَالَ أَبُو مُوسَى أَمَا لَئِنْ قُلْتَ ذَاكَ لَقَدْ كَانَ يَشْهَدُ إِذَا غِبْنَا وَيُؤْذَنُ لَهُ إِذَا حُجِبْنَا .
Бизга Абу Курайб Муҳаммад ибн ал-Алоо ривоят қилди: бизга Яҳё ибн Одам ривоят қилди: бизга Қутба — у ибн Абдул Азиз — ал-Аъмашдан, у Молик ибн ал-Ҳорисдан, у Абул Аҳвасдан ривоят қилди. У айтди: Биз Абу Мусонинг уйида Абдуллаҳ (ибн Масъуд)нинг ашобларидан бир неча киши билан бирга эдик, улар бир мушафга қараб туришарди. Шунда Абдуллаҳ ўрнидан турди. Абу Масъуд айтди: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ўзларидан кейин мана шу ўрнидан турган кишидан кўра Аллаҳ нозил қилган нарсани (Қуръанни) яхшироқ билувчи бировни қолдирганларини билмайман. Абу Мусо айтди: Буни айтар экансан, (рост), биз ғойиб бўлганимизда у (ҳузурда) ҳозир бўлар ва биз тўсилганимизда унга изн берилар эди.