حَدَّثَنَا أَبُو الرَّبِيعِ الْعَتَكِيُّ، وَخَلَفُ بْنُ هِشَامٍ، وَأَبُو كَامِلٍ الْجَحْدَرِيُّ كُلُّهُمْ عَنْ حَمَّادِ، بْنِ زَيْدٍ - قَالَ أَبُو الرَّبِيعِ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، - حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ رَأَيْتُ فِي الْمَنَامِ كَأَنَّ فِي يَدِي قِطْعَةَ إِسْتَبْرَقٍ وَلَيْسَ مَكَانٌ أُرِيدُ مِنَ الْجَنَّةِ إِلاَّ طَارَتْ إِلَيْهِ - قَالَ - فَقَصَصْتُهُ عَلَى حَفْصَةَ فَقَصَّتْهُ حَفْصَةُ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَرَى عَبْدَ اللَّهِ رَجُلاً صَالِحًا " .
Бизга Абур-Робиъ ал-Атакий, Халаф ибн Ҳишом ва Абу Комил ал-Жаҳдарий — барчаси Ҳаммод ибн Зайддан — ҳадис айтди. Абур-Робиъ деди: бизга Ҳаммод ибн Зайд ҳадис айтди, бизга Айюб Нофиъдан, у Ибн Умардан ривоят қилди: Тушимда гўё қўлимда бир парча истабрақ (қалин шойи) бордек ва Жаннатдан мен истаган ҳар бир жойга у учиб борарди. У деди: Буни Ҳафсага айтдим, Ҳафса эса уни Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга айтди. Шунда Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Мен Абдуллаҳни солиҳ киши деб биламан», дедилар.