حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ، حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا عَزْرَةُ بْنُ، ثَابِتٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ عُقَيْلٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ يَعْمُرَ، عَنْ أَبِي الأَسْوَدِ الدِّئَلِيِّ، قَالَ قَالَ لِي عِمْرَانُ بْنُ الْحُصَيْنِ أَرَأَيْتَ مَا يَعْمَلُ النَّاسُ الْيَوْمَ وَيَكْدَحُونَ فِيهِ أَشَىْءٌ قُضِيَ عَلَيْهِمْ وَمَضَى عَلَيْهِمْ مِنْ قَدَرِ مَا سَبَقَ أَوْ فِيمَا يُسْتَقْبَلُونَ بِهِ مِمَّا أَتَاهُمْ بِهِ نَبِيُّهُمْ وَثَبَتَتِ الْحُجَّةُ عَلَيْهِمْ فَقُلْتُ بَلْ شَىْءٌ قُضِيَ عَلَيْهِمْ وَمَضَى عَلَيْهِمْ قَالَ فَقَالَ أَفَلاَ يَكُونُ ظُلْمًا قَالَ فَفَزِعْتُ مِنْ ذَلِكَ فَزَعًا شَدِيدًا وَقُلْتُ كُلُّ شَىْءٍ خَلْقُ اللَّهِ وَمِلْكُ يَدِهِ فَلاَ يُسْأَلُ عَمَّا يَفْعَلُ وَهُمْ يُسْأَلُونَ . فَقَالَ لِي يَرْحَمُكَ اللَّهُ إِنِّي لَمْ أُرِدْ بِمَا سَأَلْتُكَ إِلاَّ لأَحْزُرَ عَقْلَكَ إِنَّ رَجُلَيْنِ مِنْ مُزَيْنَةَ أَتَيَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالاَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ مَا يَعْمَلُ النَّاسُ الْيَوْمَ وَيَكْدَحُونَ فِيهِ أَشَىْءٌ قُضِيَ عَلَيْهِمْ وَمَضَى فِيهِمْ مِنْ قَدَرٍ قَدْ سَبَقَ أَوْ فِيمَا يُسْتَقْبَلُونَ بِهِ مِمَّا أَتَاهُمْ بِهِ نَبِيُّهُمْ وَثَبَتَتِ الْحُجَّةُ عَلَيْهِمْ فَقَالَ " لاَ بَلْ شَىْءٌ قُضِيَ عَلَيْهِمْ وَمَضَى فِيهِمْ وَتَصْدِيقُ ذَلِكَ فِي كِتَابِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ { وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا * فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا} " .
Бизга Ишоқ ибн Иброҳим ал-Ҳанзалий ривоят қилди, бизга Усмон ибн Умар ривоят қилди, бизга Азра ибн Собит Яҳё ибн Уқайлдан, у Яҳё ибн Яъмурдан, у Абул-Асвад ад-Дуъалийдан ривоят қилди. У деди: менга Имрон ибнул-Ҳусайн деди: «Бугун одамлар қилаётган ва шу учун уринаётган амаллар ҳақида нима дейсан — бу улар устига ҳукм қилинган ва ўтиб кетган қадарми, ёки Набийлари келтирган ва уларга ҳужжат барқарор бўлган нарсада келажакда қиладиганларими?» Мен: «Балки улар устига ҳукм қилинган ва ўтиб кетган нарсадир», дедим. У: «Унда бу зулм бўлмайдими?» деди. Мен буни эшитиб қаттиқ қўрқдим ва: «Ҳар бир нарса Аллаҳнинг халқи ва қўли мулки, У қилган ишидан сўралмайди, улар эса сўраладилар», дедим. У менга: «Аллаҳ сенга раҳм қилсин, мен сенга сўраганим билан фақат ақлингни ўлчашни истадим. Музайнадан икки киши Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга келиб: ‹Ё Расулуллаҳ, бугун одамлар қилаётган ва шу учун уринаётган амаллар ҳақида нима дейсиз — бу улар устига ҳукм қилинган ва ўтган қадарми, ёки Набийлари келтирган ва уларга ҳужжат барқарор бўлган нарсада келажакда қиладиганларими?› дедилар. У: ‹Йўқ, балки улар устига ҳукм қилинган ва ўтиб кетган нарсадир, бунинг тасдиғи Аллаҳ азза ва жалланинг Китобида: «Нафсга ва уни ростлаганга (қасам)! Бас, унга ўз фосиқлигини ва тақвосини илҳом қилганга (қасам)!» (оятидир)› деди» деди.