حَدَّثَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ، عَنْ لَيْثِ بْنِ سَعْدٍ، حَدَّثَنِي عَامِرُ بْنُ يَحْيَى، عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمَعَافِرِيِّ، ثُمَّ الْحُبُلِيِّ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ اللَّهَ سَيُخَلِّصُ رَجُلاً مِنْ أُمَّتِي عَلَى رُءُوسِ الْخَلاَئِقِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَيَنْشُرُ عَلَيْهِ تِسْعَةً وَتِسْعِينَ سِجِلاًّ كُلُّ سِجِلٍّ مِثْلُ مَدِّ الْبَصَرِ ثُمَّ يَقُولُ أَتُنْكِرُ مِنْ هَذَا شَيْئًا أَظَلَمَكَ كَتَبَتِي الْحَافِظُونَ فَيَقُولُ لاَ يَا رَبِّ . فَيَقُولُ أَفَلَكَ عُذْرٌ فَيَقُولُ لاَ يَا رَبِّ . فَيَقُولُ بَلَى إِنَّ لَكَ عِنْدَنَا حَسَنَةً فَإِنَّهُ لاَ ظُلْمَ عَلَيْكَ الْيَوْمَ فَتَخْرُجُ بِطَاقَةٌ فِيهَا أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ فَيَقُولُ احْضُرْ وَزْنَكَ فَيَقُولُ يَا رَبِّ مَا هَذِهِ الْبِطَاقَةُ مَعَ هَذِهِ السِّجِلاَّتِ فَقَالَ إِنَّكَ لاَ تُظْلَمُ . قَالَ فَتُوضَعُ السِّجِلاَّتُ فِي كِفَّةٍ وَالْبِطَاقَةُ فِي كِفَّةٍ فَطَاشَتِ السِّجِلاَّتُ وَثَقُلَتِ الْبِطَاقَةُ فَلاَ يَثْقُلُ مَعَ اسْمِ اللَّهِ شَيْءٌ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ . حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ، عَنْ عَامِرِ بْنِ يَحْيَى، بِهَذَا الإِسْنَادِ نَحْوَهُ بِمَعْنَاهُ . وَالْبِطَاقَةُ هِيَ الْقِطْعَةُ .
Бизга Сувайд ибн Наср ривоят қилди, у деди: бизга Абдуллаҳ ибн ал-Муборак хабар берди, у Лайс ибн Саъддан, (у деди:) менга Омир ибн Яҳё ривоят қилди, у Абу Абдурраҳмон ал-Маофирий, сўнг ал-Ҳубулийдан (ривоят қилдики), у деди: Мен Абдуллаҳ ибн Амр ибн ал-Оснинг: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): Албатта Аллаҳ Қиёмат кунида умматимдан бир кишини халойиқнинг кўз ўнгида (бошқалардан) ажратиб олади ва унга тўқсон тўққизта дафтар ёяди, ҳар бир дафтар кўз етадиганча (узун)дир. Сўнг: «Булардан бирор нарсани инкор қиласанми? (Амалларингни) ёзиб турувчи (малоика)ларим сенга зулм қилдими?» дейди. У: «Йўқ, эй Раббим,» дейди. (Аллаҳ): «Сенда бирор узр борми?» дейди. У: «Йўқ, эй Раббим,» дейди. (Аллаҳ): «Йўқ, албатта сен учун бизнинг ҳузуримизда бир яхшилик бор, бугун сенга зулм қилинмайди,» дейди. Шунда бир варақ (битоқа) чиқадики, унда: «Аллаҳдан ўзга илоҳ йўқлигига ва Муҳаммад Унинг бандаси ва Расули эканига гувоҳлик бераман,» (дейилган) бўлади. (Аллаҳ): «Тортилишингга (вазнга) ҳозир бўл,» дейди. У: «Эй Раббим, бу варақ шунча дафтарлар олдида нима (аҳамиятга эга)?» дейди. (Аллаҳ): «Албатта сенга зулм қилинмайди,» дейди. (Расулуллаҳ) дедилар: Шунда дафтарлар (тарозининг) бир палласига, варақ (бошқа) палласига қўйилади, дафтарлар енгил тортади ва варақ оғир келади, Аллаҳнинг исми билан бирга ҳеч нарса оғирлик қила олмайди, дедилар,» деганини эшитдим. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳасан ғариб ҳадисдир. Бизга Қутайба ривоят қилди, у деди: бизга Ибн Лаҳия ривоят қилди, у Омир ибн Яҳёдан, шу иснод билан унга ўхшаш, маъносида (ривоят қилди). «Битоқа» — бу (ёзув ёзилган) бир бўлакдир.