Саҳиҳи Муслим — 6853-ҳадис

Зикр, дуо ва тавба китоби · Қуръан тиловати ва зикр учун жамланишнинг фазилати

6853-ҳадисXalqaro 2699Саҳиҳи Муслим · Зикр, дуо ва тавба китоби

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى التَّمِيمِيُّ، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ الْهَمْدَانِيُّ - وَاللَّفْظُ لِيَحْيَى - قَالَ يَحْيَى أَخْبَرَنَا وَقَالَ الآخَرَانِ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ مَنْ نَفَّسَ عَنْ مُؤْمِنٍ كُرْبَةً مِنْ كُرَبِ الدُّنْيَا نَفَّسَ اللَّهُ عَنْهُ كُرْبَةً مِنْ كُرَبِ يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَمَنْ يَسَّرَ عَلَى مُعْسِرٍ يَسَّرَ اللَّهُ عَلَيْهِ فِي الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ وَمَنْ سَتَرَ مُسْلِمًا سَتَرَهُ اللَّهُ فِي الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ وَاللَّهُ فِي عَوْنِ الْعَبْدِ مَا كَانَ الْعَبْدُ فِي عَوْنِ أَخِيهِ وَمَنْ سَلَكَ طَرِيقًا يَلْتَمِسُ فِيهِ عِلْمًا سَهَّلَ اللَّهُ لَهُ بِهِ طَرِيقًا إِلَى الْجَنَّةِ وَمَا اجْتَمَعَ قَوْمٌ فِي بَيْتٍ مِنْ بُيُوتِ اللَّهِ يَتْلُونَ كِتَابَ اللَّهِ وَيَتَدَارَسُونَهُ بَيْنَهُمْ إِلاَّ نَزَلَتْ عَلَيْهِمُ السَّكِينَةُ وَغَشِيَتْهُمُ الرَّحْمَةُ وَحَفَّتْهُمُ الْمَلاَئِكَةُ وَذَكَرَهُمُ اللَّهُ فِيمَنْ عِنْدَهُ وَمَنْ بَطَّأَ بِهِ عَمَلُهُ لَمْ يُسْرِعْ بِهِ نَسَبُهُ ‏"‏ ‏.‏

Бизга Яҳё ибн Яҳё ат-Тамимий, Абу Бакр ибн Аби Шайба ва Муҳаммад ибн ал-Ало ал-Ҳамдоний ривоят қилдилар — матн Яҳёники. Яҳё: «бизга хабар берди» деди, қолган иккиси: «бизга ривоят қилди» дедилар: бизга Абу Муовия Аъмашдан, у Абу Солиҳдан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Ким бир мўминдан дунё мусибатларидан бир мусибатни аритса (енгиллатса), Аллаҳ ундан қиёмат куни мусибатларидан бир мусибатни аритади. Ким қийналган кишига енгиллик қилса, Аллаҳ унга дунёда ва охиратда енгиллик қилади. Ким бир мусулмонни ёпса, Аллаҳ уни дунёда ва охиратда ёпади. Банда ўз биродарига ёрдамда бўлар экан, Аллаҳ ҳам бандага ёрдамда бўлади. Ким бир йўлга кириб, унда илм изласа, Аллаҳ унга шу сабаб жаннатга элтадиган бир йўлни осонлаштиради. Қайси бир қавм Аллаҳнинг уйларидан бир уйда жамланиб, Аллаҳнинг китобини тиловат қилса ва уни ўзаро мударраса қилса (ўрганиб ўқиса), албатта уларга сокинлик (сакийна) нозил бўлади, раҳмат уларни қоплайди, малаклар уларни ўраб олади ва Аллаҳ уларни Ўз ҳузуридагилар ичида зикр қилади. Кимни амали сустлаштирса, уни насаби тезлаштирмайди».

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Термизий, 2945-ҳадисҚироат китоби

Ким биродаридан дунё қийинчиликларидан бир қийинчиликни кўтариб (кетказиб) ташласа, Аллаҳ ундан Қиёмат куни қийинчиликларидан бир қийинчиликни кўтариб ташлайди. Ким бир мусулмоннинг (айбини) ёпса, Аллаҳ уни…

Сунани Термизий, 1930-ҳадисЯхшилик ва силаи раҳм китоби

Ким бир мусулмондан дунё қийинчиликларидан бир қийинчиликни кетказса, Аллаҳ ундан қиёмат куни қийинчиликларидан бир қийинчиликни кетказади. Ким дунёда қийинчиликка тушган кишига енгиллик берса, Аллаҳ унга…

Сунани Насоий, 1281-ҳадисСаҳв китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизга ташаҳҳудни худди Қуръандан сурани ўргатгани каби ўргатардилар: «Бисмиллаҳи ва биллаҳи, ат-таҳийяту лиллаҳи вас-салавоту ват-тоййибот, ас-саламу алайка айюҳан-Набийю ва…

Саҳиҳи Муслим, 469-ҳадисИймон китоби

лар. Бас У уларга — кулган ҳолда — тажаллий қилади (намоён бўлади). (Жобир:) Бас У уларни олиб кетади ва улар Унга эргашадилар; уларнинг ҳар бир инсонига — мунофиқ ёки мўмин (бўлса ҳам) — бир нур берилади; кейин…

Сунани Термизий, 2557-ҳадисЖаннат сифати китоби

Аллаҳ қиёмат куни одамларни бир майдонда жамлайди. Сўнг оламларнинг Робби уларга зоҳир бўлиб: «Ҳар бир инсон ўзи ибодат қилган нарсасига эргашсин, (Бошқа) одамларга эргашмайсизларми? Биз Сендан Аллаҳга паноҳ…

Сунани Абу Довуд, 563-ҳадисНамоз китоби

Бирингиз таҳорат қилиб, таҳоратни чиройли қилса, сўнгра намозга чиқса, ўнг оёғини кўтариши билан Аллаҳ азза ва жалла унга албатта бир яхшилик ёзади ва чап оёғини қўйиши билан Аллаҳ азза ва жалла ундан…