حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ نَفَّسَ عَنْ أَخِيهِ كُرْبَةً مِنْ كُرَبِ الدُّنْيَا نَفَّسَ اللَّهُ عَنْهُ كُرْبَةً مِنْ كُرَبِ يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَمَنْ سَتَرَ مُسْلِمًا سَتَرَهُ اللَّهُ فِي الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ وَمَنْ يَسَّرَ عَلَى مُعْسِرٍ يَسَّرَ اللَّهُ عَلَيْهِ فِي الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ وَاللَّهُ فِي عَوْنِ الْعَبْدِ مَا كَانَ الْعَبْدُ فِي عَوْنِ أَخِيهِ وَمَنْ سَلَكَ طَرِيقًا يَلْتَمِسُ فِيهِ عِلْمًا سَهَّلَ اللَّهُ لَهُ طَرِيقًا إِلَى الْجَنَّةِ وَمَا قَعَدَ قَوْمٌ فِي مَسْجِدٍ يَتْلُونَ كِتَابَ اللَّهِ وَيَتَدَارَسُونَهُ بَيْنَهُمْ إِلاَّ نَزَلَتْ عَلَيْهِمُ السَّكِينَةُ وَغَشِيَتْهُمُ الرَّحْمَةُ وَحَفَّتْهُمُ الْمَلاَئِكَةُ وَمَنْ أَبْطَأَ بِهِ عَمَلُهُ لَمْ يُسْرِعْ بِهِ نَسَبُهُ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَكَذَا رَوَى غَيْرُ وَاحِدٍ عَنِ الأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِثْلَ هَذَا الْحَدِيثِ وَرَوَى أَسْبَاطُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنِ الأَعْمَشِ قَالَ حُدِّثْتُ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم . فَذَكَرَ بَعْضَ هَذَا الْحَدِيثِ .
Бизга Маҳмуд ибн Ғайлон ривоят қилиб, у деди: бизга Абу Усома ривоят қилиб, у деди: бизга ал-Аъмаш ривоят қилиб, у Абу Солиҳдан, у Абу Ҳурайрадан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) дедилар: «Ким биродаридан дунё қийинчиликларидан бир қийинчиликни кўтариб (кетказиб) ташласа, Аллаҳ ундан Қиёмат куни қийинчиликларидан бир қийинчиликни кўтариб ташлайди. Ким бир мусулмоннинг (айбини) ёпса, Аллаҳ уни дунё ва охиратда ёпади. Ким қийналганга енгиллик қилса, Аллаҳ унга дунё ва охиратда енгиллик қилади. Банда ўз биродарига ёрдамда бўлганича, Аллаҳ бандага ёрдамда бўлади. Ким бирор йўлга илм излаб кирса, Аллаҳ унга жаннатга (элтадиган) йўлни осонлаштиради. Бир қавм масжидда ўтириб, Аллаҳнинг Китобини тиловат қилса ва уни ўзаро ўрганиб-мудораса қилсалар, албатта уларнинг устига сакина (осойишталик) тушади, раҳмат уларни қоплаб олади, малоикалар уларни ўраб олади ва Аллаҳ уларни Ўз ҳузуридагилар (олдида) зикр қилади. Кимни амели сустлаштирса (ортда қолдирса), насл-насаби уни (олдинга) тезлаштирмайди,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бир неча киши ал-Аъмашдан, у Абу Солиҳдан, у Абу Ҳурайрадан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан шу ҳадиснинг ўхшашини шу тарзда ривоят қилган. Асбот ибн Муҳаммад эса ал-Аъмашдан ривоят қилиб, у деди: менга Абу Солиҳдан, у Абу Ҳурайрадан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилинган) дея сўзланди ва у бу ҳадиснинг бир қисмини зикр қилди.