حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، - وَاللَّفْظُ لِعُثْمَانَ - قَالَ إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا وَقَالَ، عُثْمَانُ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ عُمَارَةَ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنِ الْحَارِثِ بْنِ، سُوَيْدٍ قَالَ دَخَلْتُ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ أَعُودُهُ وَهُوَ مَرِيضٌ فَحَدَّثَنَا بِحَدِيثَيْنِ حَدِيثًا عَنْ نَفْسِهِ وَحَدِيثًا عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لَلَّهُ أَشَدُّ فَرَحًا بِتَوْبَةِ عَبْدِهِ الْمُؤْمِنِ مِنْ رَجُلٍ فِي أَرْضٍ دَوِيَّةٍ مَهْلَكَةٍ مَعَهُ رَاحِلَتُهُ عَلَيْهَا طَعَامُهُ وَشَرَابُهُ فَنَامَ فَاسْتَيْقَظَ وَقَدْ ذَهَبَتْ فَطَلَبَهَا حَتَّى أَدْرَكَهُ الْعَطَشُ ثُمَّ قَالَ أَرْجِعُ إِلَى مَكَانِي الَّذِي كُنْتُ فِيهِ فَأَنَامُ حَتَّى أَمُوتَ . فَوَضَعَ رَأْسَهُ عَلَى سَاعِدِهِ لِيَمُوتَ فَاسْتَيْقَظَ وَعِنْدَهُ رَاحِلَتُهُ وَعَلَيْهَا زَادُهُ وَطَعَامُهُ وَشَرَابُهُ فَاللَّهُ أَشَدُّ فَرَحًا بِتَوْبَةِ الْعَبْدِ الْمُؤْمِنِ مِنْ هَذَا بِرَاحِلَتِهِ وَزَادِهِ " .
Бизга Усмон ибн Абу Шайба ва Исъҳоқ ибн Иброҳийм ривоят қилди — матн Усмонники —, Исъҳоқ «ахбарана» деди, Усмон эса «ҳаддасана» деди: бизга Жарийр Аъмашдан, у Умора ибн Умайрдан, у Ҳорис ибн Сувайддан ривоят қилди. У деди: Мен Абдуллаҳнинг олдига, у касал бўлган пайтида, уни кўргани кирдим. У бизга икки ҳадис ривоят қилди: бирини ўзидан, бирини Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан. У деди: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг шундай деганларини эшитдим: «Албатта, Аллаҳ мўмин бандасининг тавбасидан, ҳалокатли, сувсиз чўлда бўлган, ёнида таоми ва ичимлиги ортилган улови бўлган кишидан ҳам кучлироқ хурсанд бўлади. У ухлаб, уйғонса, улови йўқолган эди. У уни излаб, чанқоқ тутгунича излади. Сўнг: ‹Мен аввал бўлган жойимга қайтаман-да, ўлгунча ухлайман›, деди. Ва ўлиш учун бошини билаги устига қўйди. Сўнг уйғонса, ёнида улови турибди, унда зода-ризқи, таоми ва ичимлиги бор. Бас, Аллаҳ мўмин банданинг тавбасидан, бу кишининг улови ва зодасини топганидагидан ҳам кучлироқ хурсанд бўлади».