حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ بْنِ أَبَانَ، وَوَاصِلُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، وَأَحْمَدُ بْنُ عُمَرَ الْوَكِيعِيُّ، - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ أَبَانَ - قَالُوا حَدَّثَنَا ابْنُ فُضَيْلٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ سَمِعْتُ سَالِمَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، بْنِ عُمَرَ يَقُولُ يَا أَهْلَ الْعِرَاقِ مَا أَسْأَلَكُمْ عَنِ الصَّغِيرَةِ وَأَرْكَبَكُمْ لِلْكَبِيرَةِ سَمِعْتُ أَبِي عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِنَّ الْفِتْنَةَ تَجِيءُ مِنْ هَا هُنَا " . وَأَوْمَأَ بِيَدِهِ نَحْوَ الْمَشْرِقِ " مِنْ حَيْثُ يَطْلُعُ قَرْنَا الشَّيْطَانِ " . وَأَنْتُمْ يَضْرِبُ بَعْضُكُمْ رِقَابَ بَعْضٍ وَإِنَّمَا قَتَلَ مُوسَى الَّذِي قَتَلَ مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ خَطَأً فَقَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لَهُ { وَقَتَلْتَ نَفْسًا فَنَجَّيْنَاكَ مِنَ الْغَمِّ وَفَتَنَّاكَ فُتُونًا} قَالَ أَحْمَدُ بْنُ عُمَرَ فِي رِوَايَتِهِ عَنْ سَالِمٍ لَمْ يَقُلْ سَمِعْتُ .
Бизга Абдуллаҳ ибн Умар ибн Абон, Восил ибн Абдулаъло ва Аҳмад ибн Умар Вакийъий — матн Ибн Абонники — ривоят қилдилар. Улар: бизга Ибн Фузайл, отасидан ривоят қилди, дедилар. У деди: Мен Солим ибн Абдуллаҳ ибн Умарнинг шундай деяётганини эшитдим: «Эй Ироқ аҳли, сизлар кичик (гуноҳ) ҳақида кўп сўрайсиз-у, каттасига (қонга) энг ботир бўласиз! Мен отам Абдуллаҳ ибн Умарнинг шундай деяётганини эшитдим: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг: ‹Албатта фитна мана шу ердан келади› деяётганини эшитдим — ва қўли билан шарқ томонга ишора қилди — ‹шайтоннинг икки шохи чиқадиган томондан›. Сизлар эса бир-бирингизнинг бўйнингизни қиличлайсизлар. Мусо эса Фиръавн хонадонидан ўлдирганини хато билан ўлдирган эди, шунда Аллаҳ азза ва жалла унга: {Ва сен бир жонни ўлдирдинг, биз сени ғамдан қутқардик ва сени турли синовлар билан синадик} деди». Аҳмад ибн Умар ўз ривоятида Солимдан ‹эшитдим› демади.