وَحَدَّثَنِيهِ زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ، ح وَحَدَّثَنَاهُ إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ، كِلاَهُمَا عَنْ إِسْرَائِيلَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الْبَرَاءِ، قَالَ اشْتَرَى أَبُو بَكْرٍ مِنْ أَبِي رَحْلاً بِثَلاَثَةَ عَشَرَ دِرْهَمًا وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمَعْنَى حَدِيثِ زُهَيْرٍ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ وَقَالَ فِي حَدِيثِهِ مِنْ رِوَايَةِ عُثْمَانَ بْنِ عُمَرَ فَلَمَّا دَنَا دَعَا عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَسَاخَ فَرَسُهُ فِي الأَرْضِ إِلَى بَطْنِهِ وَوَثَبَ عَنْهُ وَقَالَ يَا مُحَمَّدُ قَدْ عَلِمْتُ أَنَّ هَذَا عَمَلُكَ فَادْعُ اللَّهَ أَنْ يُخَلِّصَنِي مِمَّا أَنَا فِيهِ وَلَكَ عَلَىَّ لأُعَمِّيَنَّ عَلَى مَنْ وَرَائِي وَهَذِهِ كِنَانَتِي فَخُذْ سَهْمًا مِنْهَا فَإِنَّكَ سَتَمُرُّ عَلَى إِبِلِي وَغِلْمَانِي بِمَكَانِ كَذَا وَكَذَا فَخُذْ مِنْهَا حَاجَتَكَ قَالَ " لاَ حَاجَةَ لِي فِي إِبِلِكَ " . فَقَدِمْنَا الْمَدِينَةَ لَيْلاً فَتَنَازَعُوا أَيُّهُمْ يَنْزِلُ عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " أَنْزِلُ عَلَى بَنِي النَّجَّارِ أَخْوَالِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ أُكْرِمُهُمْ بِذَلِكَ " . فَصَعِدَ الرِّجَالُ وَالنِّسَاءُ فَوْقَ الْبُيُوتِ وَتَفَرَّقَ الْغِلْمَانُ وَالْخَدَمُ فِي الطُّرُقِ يُنَادُونَ يَا مُحَمَّدُ يَا رَسُولَ اللَّهِ يَا مُحَمَّدُ يَا رَسُولَ اللَّهِ .
Буни менга Зуҳайр ибн Ҳарб ривоят қилди, бизга Усмон ибн Умар ривоят қилди. (ҳ) Яна бизга буни Исъҳоқ ибн Иброҳим ривоят қилди, бизга Назр ибн Шумайл хабар берди, иккаласи Исроилдан, у Абу Исъҳоқдан, у Барадан ривоят қилди, у деди: Абу Бакр отамдан ўн уч дирҳамга бир эгар сотиб олди. Сўнг у Зуҳайрнинг Абу Исъҳоқдан ривоят қилган ҳадиси маъносида ҳадисни келтирди. Усмон ибн Умардан келган ривоятдаги ҳадисида деди: У (Суроқа) яқинлашганда, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унга қарши дуо қилди, оти ерга қорнигача ботиб кетди, у ундан сакраб тушди ва деди: «Эй Муҳаммад, мен бу сизнинг ишингиз эканини билдим, Аллаҳга дуо қилинг, мени бу ҳолатдан қутқарсин. Сизга ваъда бераманки, мен ортимдагиларни (сизлардан) чалғитаман. Мана бу менинг ўқ жилдим (кинона), ундан битта ўқ олинг, сиз менинг туяларим ва хизматкорларим олдидан фалон-фалон жойда ўтасиз, ундан керагингизни олинг». У (Расулуллаҳ): «Сенинг туяларингга эҳтиёжим йўқ», деди. Сўнг биз Мадинага тунда кирдик, улар Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам кимнинг ҳузурига тушиши ҳақида тортишдилар. У: «Мен Бану Нажжор — Абдулмутталибнинг тоғалари ҳузурига тушаман, шу билан уларни ҳурматлайман», деди. Шунда эркаклар ва аёллар уйларнинг устига чиқдилар, болалар ва хизматкорлар йўлларга тарқалиб: «Эй Муҳаммад, эй Расулуллаҳ, эй Муҳаммад, эй Расулуллаҳ!» деб чақирдилар.