أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ سُحَيْمٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَعْبَدِ بْنِ عَبَّاسٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ كَشَفَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم السِّتَارَةَ وَالنَّاسُ صُفُوفٌ خَلْفَ أَبِي بَكْرٍ - رضى الله عنه - فَقَالَ " أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّهُ لَمْ يَبْقَ مِنْ مُبَشِّرَاتِ النُّبُوَّةِ إِلاَّ الرُّؤْيَا الصَّالِحَةُ يَرَاهَا الْمُسْلِمُ أَوْ تُرَى لَهُ - ثُمَّ قَالَ - أَلاَ إِنِّي نُهِيتُ أَنْ أَقْرَأَ رَاكِعًا أَوْ سَاجِدًا فَأَمَّا الرُّكُوعُ فَعَظِّمُوا فِيهِ الرَّبَّ وَأَمَّا السُّجُودُ فَاجْتَهِدُوا فِي الدُّعَاءِ قَمِنٌ أَنْ يُسْتَجَابَ لَكُمْ " .
Бизга Қутайба ибн Саид хабар берди, у деди: бизга Суфён, Сулаймон ибн Суҳаймдан, у Иброҳим ибн Абдуллаҳ ибн Маъбад ибн Аббосдан, у отасидан, у ибн Аббосдан (ривоят қилди). У деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) парда (ситора)ни кўтардилар, одамлар Абу Бакр (розияллаҳу анҳу)нинг орқасида саф тортиб турган эдилар. Сўнг: «Эй одамлар! Пайғамбарликнинг хушхабар берувчи (аломатлари)дан мусулмон кўрадиган ёки унинг ҳақида кўриладиган солиҳ (яхши) тушдан бошқа нарса қолмади,» дедилар. Сўнг: «Диққат! Мен рукуъ ёки сажда ҳолатида (Қуръан) ўқишдан қайтарилдим. Рукуъга келсак, унда Роббингизни улуғланг; саждага келсак, унда дуо қилишга жидду жаҳд қилинг, (сизнинг дуонгиз) ижобат бўлишга лойиқдир,» дедилар.