أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مَسْعُودٍ، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ يُونُسَ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنْ حِطَّانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّهُ حَدَّثَهُ أَنَّهُ، سَمِعَ أَبَا مُوسَى، قَالَ إِنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَطَبَنَا وَبَيَّنَ لَنَا سُنَّتَنَا وَعَلَّمَنَا صَلاَتَنَا فَقَالَ " إِذَا صَلَّيْتُمْ فَأَقِيمُوا صُفُوفَكُمْ ثُمَّ لْيَؤُمَّكُمْ أَحَدُكُمْ فَإِذَا كَبَّرَ الإِمَامُ فَكَبِّرُوا وَإِذَا قَرَأَ { غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلاَ الضَّالِّينَ } فَقُولُوا آمِينَ يُجِبْكُمُ اللَّهُ وَإِذَا كَبَّرَ وَرَكَعَ فَكَبِّرُوا وَارْكَعُوا فَإِنَّ الإِمَامَ يَرْكَعُ قَبْلَكُمْ وَيَرْفَعُ قَبْلَكُمْ " . قَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " فَتِلْكَ بِتِلْكَ وَإِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ فَقُولُوا اللَّهُمَّ رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ يَسْمَعِ اللَّهُ لَكُمْ فَإِنَّ اللَّهَ قَالَ عَلَى لِسَانِ نَبِيِّهِ صلى الله عليه وسلم سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ فَإِذَا كَبَّرَ وَسَجَدَ فَكَبِّرُو وَاسْجُدُوا فَإِنَّ الإِمَامَ يَسْجُدُ قَبْلَكُمْ وَيَرْفَعُ قَبْلَكُمْ قَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " فَتِلْكَ بِتِلْكَ فَإِذَا كَانَ عِنْدَ الْقَعْدَةِ فَلْيَكُنْ مِنْ أَوَّلِ قَوْلِ أَحَدِكُمُ التَّحِيَّاتُ الطَّيِّبَاتُ الصَّلَوَاتُ لِلَّهِ سَلاَمٌ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّبِيُّ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ سَلاَمٌ عَلَيْنَا وَعَلَى عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِينَ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ سَبْعَ كَلِمَاتٍ وَهِيَ تَحِيَّةُ الصَّلاَةِ " .
Бизга Исмоил ибн Масъуд хабар берди, у деди: бизга Холид ривоят қилди, у деди: бизга Саид ривоят қилди, у Қатодадан, у Юнус ибн Жубайрдан, у Ҳиттон ибн Абдуллаҳдан (ривоят қилдики), у (Ҳиттонга) ривоят қилиб айтдики, у Абу Мусодан эшитган, у деди: Аллаҳнинг Набийси (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизга хутба қилдилар ва бизга суннатимизни баён қилиб, намозимизни ўргатиб: «Намоз ўқиганингизда сафларингизни тўғрилаб олинг, сўнг бирингиз сизга имом бўлсин. Имом такбир айтса, такбир айтинглар; у: Ғайрил-мағзуби алайҳим валаззоллинъ деб ўқиса, Оминъ денглар — Аллаҳ сизнинг (дуонгизни) ижобат қилади. У такбир айтиб руку қилса, такбир айтиб руку қилинглар — чунки имом сиздан олдин руку қилади ва сиздан олдин (бошини) кўтаради.» Аллаҳнинг Набийси (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Мана шу, ана шу (кечикишингиз) ўрнини қоплайди. У: Самиъаллаҳу лиман ҳамидаҳъ деса, Аллаҳумма роббана ва лакал ҳамдъ денглар — Аллаҳ сизни эшитади. Зеро, Аллаҳ Ўз Набийсининг (соллаллаҳу алайҳи васаллам) тили билан: Самиъаллаҳу лиман ҳамидаҳъ дегандир. У такбир айтиб сажда қилса, такбир айтиб сажда қилинглар — чунки имом сиздан олдин сажда қилади ва сиздан олдин кўтаради,» дедилар. Аллаҳнинг Набийси (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Мана шу, ана шу (кечикишингиз) ўрнини қоплайди. Қаъда (ўтириш) ҳолатига келганда, бирингиз айтадиган биринчи сўз шу бўлсин: Ат-таҳийётут-тоййиботус-солавоту лиллаҳ. Ас-салому алайка айюҳан-набийю ва роҳматуллаҳи ва барокатуҳ. Ас-салому алайна ва ала ибадиллаҳис-солиҳин. Аш-ҳаду ал-ла илаҳа иллаллаҳ ва аш-ҳаду анна Муҳаммадан абдуҳу ва расулуҳъ — бу етти сўз бўлиб, намознинг таҳийятидир,» дедилар.