أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، عَنْ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَمْرَةَ، أَنَّهَا أَخْبَرَتْهُ أَنَّهَا، سَمِعَتْ عَائِشَةَ، وَذُكِرَ، لَهَا أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، يَقُولُ إِنَّ الْمَيِّتَ لَيُعَذَّبُ بِبُكَاءِ الْحَىِّ عَلَيْهِ . قَالَتْ عَائِشَةُ يَغْفِرُ اللَّهُ لأَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَمَا إِنَّهُ لَمْ يَكْذِبْ وَلَكِنْ نَسِيَ أَوْ أَخْطَأَ إِنَّمَا مَرَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى يَهُودِيَّةٍ يُبْكَى عَلَيْهَا فَقَالَ " إِنَّهُمْ لَيَبْكُونَ عَلَيْهَا وَإِنَّهَا لَتُعَذَّبُ " .
Бизга Қутайба хабар берди, Молик ибн Анасдан, у Абдуллаҳ ибн Абу Бакрдан, у отасидан, у Амрадан (ривоят қилди). У (Амра) унга хабар беришича, у Оишадан (розияллаҳу анҳо) эшитган — унга Абдуллаҳ ибн Умар: «Албатта, маййит, тирик киши унинг устида йиғлагани сабабли азобланади,» деяётгани зикр қилинганда. Оиша (розияллаҳу анҳо) деди: «Аллаҳ Абу Абдураҳмонни мағфират қилсин. Дарҳақиқат, у ёлғон гапирмаган, лекин унутган ёки адашган. Аслида Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўзига йиғланаётган бир яҳудий аёлнинг (қабри) ёнидан ўтиб: «Албатта, улар унинг учун йиғламоқдалар, ҳолбуки у азобланмоқда,» дедилар.»