أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنِ الأَعْمَشِ، ح وَأَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مَسْعُودٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْقَطَّانُ، قَالَ سَمِعْتُ الأَعْمَشَ، قَالَ سَمِعْتُ شَقِيقًا، قَالَ حَدَّثَنَا خَبَّابٌ، قَالَ هَاجَرْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَبْتَغِي وَجْهَ اللَّهِ تَعَالَى فَوَجَبَ أَجْرُنَا عَلَى اللَّهِ فَمِنَّا مَنْ مَاتَ لَمْ يَأْكُلْ مِنْ أَجْرِهِ شَيْئًا مِنْهُمْ مُصْعَبُ بْنُ عُمَيْرٍ قُتِلَ يَوْمَ أُحُدٍ فَلَمْ نَجِدْ شَيْئًا نُكَفِّنُهُ فِيهِ إِلاَّ نَمِرَةً كُنَّا إِذَا غَطَّيْنَا رَأْسَهُ خَرَجَتْ رِجْلاَهُ وَإِذَا غَطَّيْنَا بِهَا رِجْلَيْهِ خَرَجَتْ رَأْسُهُ فَأَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ نُغَطِّيَ بِهَا رَأْسَهُ وَنَجْعَلَ عَلَى رِجْلَيْهِ إِذْخِرًا وَمِنَّا مَنْ أَيْنَعَتْ لَهُ ثَمَرَتُهُ فَهُوَ يَهْدِبُهَا . وَاللَّفْظُ لإِسْمَاعِيلَ .
Бизга Убайдуллаҳ ибн Саид хабар берди, у деди: бизга Яҳё ривоят қилди, ал-Аъмашдан; (бошқа санад) ва бизга Исмоил ибн Масъуд хабар берди, у деди: бизга Яҳё ибн Саид ал-Қаттон ривоят қилди, у деди: мен ал-Аъмашнинг шундай деганини эшитдим: мен Шақиқнинг шундай деганини эшитдим: бизга Хаббоб (розияллаҳу анҳу) ривоят қилиб деди: «Биз Аллаҳ таолонинг юзини (ризосини) истаб Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бирга ҳижрат қилдик, шунда ажримиз Аллаҳ зиммасига вожиб бўлди. Биздан кимдир вафот этиб, ажридан (бу дунёда) ҳеч нарса эёлмади. Улардан бири Мусъаб ибн Умайрдир. У Уҳуд кунида шаҳид бўлди, биз уни кафанлашга бир намира (йўл-йўл мато)дан бошқа ҳеч нарса топмадик. Бошини билан ёпсак оёқлари чиқиб қолар, оёқларини ёпсак боши чиқиб қоларди. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизга унинг бошини у билан ёпиб, оёқлари устига изхир (ўсимлиги) қўйишни буюрдилар. Биздан кимдир эса, меваси пишиб, уни териб юрмоқда.» (Матн) Исмоилники.