أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، مِنْ كِتَابِهِ قَالَ حَدَّثَنَا عَمِّي، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ عَجْلاَنَ، وَغَيْرُهُ، مِنْ إِخْوَانِنَا عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ شَرِيكِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي نَمِرٍ، أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، يَقُولُ بَيْنَمَا نَحْنُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جُلُوسٌ فِي الْمَسْجِدِ دَخَلَ رَجُلٌ عَلَى جَمَلٍ فَأَنَاخَهُ فِي الْمَسْجِدِ ثُمَّ عَقَلَهُ ثُمَّ قَالَ أَيُّكُمْ مُحَمَّدٌ - وَهُوَ مُتَّكِئٌ بَيْنَ ظَهْرَانَيْهِمْ - فَقُلْنَا لَهُ هَذَا الرَّجُلُ الأَبْيَضُ الْمُتَّكِئُ فَقَالَ لَهُ الرَّجُلُ يَا ابْنَ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ . فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " قَدْ أَجَبْتُكَ " . قَالَ الرَّجُلُ يَا مُحَمَّدُ إِنِّي سَائِلُكَ فَمُشَدِّدٌ عَلَيْكَ فِي الْمَسْأَلَةِ . قَالَ " سَلْ عَمَّا بَدَا لَكَ " . قَالَ أَنْشُدُكَ بِرَبِّكَ وَرَبِّ مَنْ قَبْلَكَ آللَّهُ أَرْسَلَكَ إِلَى النَّاسِ كُلِّهِمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اللَّهُمَّ نَعَمْ " . قَالَ فَأَنْشُدُكَ اللَّهَ آللَّهُ أَمَرَكَ أَنْ تَصُومَ هَذَا الشَّهْرَ مِنَ السَّنَةِ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اللَّهُمَّ نَعَمْ " . قَالَ فَأَنْشُدُكَ اللَّهَ آللَّهُ أَمَرَكَ أَنْ تَأْخُذَ هَذِهِ الصَّدَقَةَ مِنْ أَغْنِيَائِنَا فَتَقْسِمَهَا عَلَى فُقَرَائِنَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اللَّهُمَّ نَعَمْ " . فَقَالَ الرَّجُلُ إِنِّي آمَنْتُ بِمَا جِئْتَ بِهِ وَأَنَا رَسُولُ مَنْ وَرَائِي مِنْ قَوْمِي وَأَنَا ضِمَامُ بْنُ ثَعْلَبَةَ أَخُو بَنِي سَعْدِ بْنِ بَكْرٍ . خَالَفَهُ عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ .
Бизга Убайдуллаҳ ибн Саъд ибн Иброҳим ўз китобидан хабар бериб деди: бизга амаким ривоят қилди, у деди: бизга ал-Лайс ривоят қилди, у деди: бизга Ибн Ажлон ва биродарларимиздан бошқалар Саид ал-Мақбурийдан, у Шарик ибн Абдуллаҳ ибн Абу Намирдан ривоят қилдики, у Анас ибн Молик (розияллаҳу анҳу)нинг шундай деганини эшитган: Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳузурида масжидда ўтирганимизда, бир киши туя миниб кирди, уни масжидда чўктириб, сўнг боғлаб қўйди. Сўнг: «Қайсибирингиз Муҳаммад?» деди — (Расулуллаҳ) эса улар орасида суяниб ўтирган эдилар. Биз унга: «Мана бу суяниб ўтирган оқ танли киши,» дедик. У киши (Расулуллаҳга): «Эй Абдулмутталибнинг ўғли,» деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга: «Сенинг (чақириғингга) жавоб бердим,» дедилар. У киши: «Эй Муҳаммад, мен сиздан сўрайман ва саволда сизга қаттиқ тураман,» деди. (Расулуллаҳ): «Ўзингга равшан бўлган нарсани сўра,» дедилар. У: «Сизни Роббингиз ва сиздан олдингиларнинг Робби билан сўрайман: Аллаҳ сизни барча одамларга юбордими?» деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Аллаҳим, ҳа,» дедилар. У: «Сизни Аллаҳ билан сўрайман: Аллаҳ сизни йилнинг шу (Рамазон) ойида рўза тутишга буюрдими?» деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Аллаҳим, ҳа,» дедилар. У: «Сизни Аллаҳ билан сўрайман: Аллаҳ сизни бу садақани бойларимиздан олиб, камбағалларимизга тақсимлашга буюрдими?» деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Аллаҳим, ҳа,» дедилар. Шунда у киши: «Албатта, мен сиз келтирган нарсага имон келтирдим. Мен ортимдаги қавмимнинг элчисиман. Мен Зимом ибн Саълаба, Бану Саъд ибн Бакрнинг биродариман,» деди. Унга (ривоятда) Убайдуллаҳ ибн Умар мухолиф бўлди.