أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ النَّضْرِ بْنِ مُسَاوِرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ هَارُونَ بْنِ رِئَابٍ، قَالَ حَدَّثَنِي كِنَانَةُ بْنُ نُعَيْمٍ، عَنْ قَبِيصَةَ بْنِ مُخَارِقٍ، قَالَ تَحَمَّلْتُ حَمَالَةً فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَسْأَلُهُ فِيهَا فَقَالَ " أَقِمْ يَا قَبِيصَةُ حَتَّى تَأْتِيَنَا الصَّدَقَةُ فَنَأْمُرَ لَكَ " . قَالَ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا قَبِيصَةُ إِنَّ الصَّدَقَةَ لاَ تَحِلُّ إِلاَّ لأَحَدِ ثَلاَثَةٍ رَجُلٍ تَحَمَّلَ حَمَالَةً فَحَلَّتْ لَهُ الْمَسْأَلَةُ حَتَّى يُصِيبَ قِوَامًا مِنْ عَيْشٍ أَوْ سِدَادًا مِنْ عَيْشٍ وَرَجُلٍ أَصَابَتْهُ جَائِحَةٌ فَاجْتَاحَتْ مَالَهُ فَحَلَّتْ لَهُ الْمَسْأَلَةُ حَتَّى يُصِيبَهَا ثُمَّ يُمْسِكَ وَرَجُلٍ أَصَابَتْهُ فَاقَةٌ حَتَّى يَشْهَدَ ثَلاَثَةٌ مِنْ ذَوِي الْحِجَا مِنْ قَوْمِهِ قَدْ أَصَابَتْ فُلاَنًا فَاقَةٌ فَحَلَّتْ لَهُ الْمَسْأَلَةُ حَتَّى يُصِيبَ قِوَامًا مِنْ عَيْشٍ أَوْ سِدَادًا مِنْ عَيْشٍ فَمَا سِوَى هَذَا مِنَ الْمَسْأَلَةِ يَا قَبِيصَةُ سُحْتٌ يَأْكُلُهَا صَاحِبُهَا سُحْتًا " .
Бизга Муҳаммад ибн ан-Назр ибн Мусовир хабар берди, у деди: бизга Ҳаммод ривоят қилди, Ҳорун ибн Риобдан, у деди: менга Кинона ибн Нуъайм ривоят қилди, Қабиса ибн Мухориқдан, у деди: мен бир товон масъулиятини зиммамга олдим. Сўнг Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳузурларига келиб, ундан шу ҳақда сўрардим. У: «Эй Қабиса, бизга садақа келгунча сабр қил, биз уни сенга беришни буюрамиз,» дедилар. Сўнг Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Эй Қабиса, садақа фақат уч (тоифа)дан бири учун ҳалолдир: товон масъулиятини зиммасига олган киши — унга сўраш ҳалол бўлади, токи турмуш учун етарли нарсани ёки кун кечиришга етадиган нарсани топгунича; мол-мулкини офат ҳалок қилган киши — унга сўраш ҳалол бўлади, токи (етарлисини) топгунича, сўнг (сўрашдан) тўхтайди; ва қашшоқликка учраган киши — қавмидан уч нафар ақл эгаси: «Фалончини қашшоқлик чулғаб олди,» деб гувоҳлик бергунича. Шунда унга сўраш ҳалол бўлади, токи турмуш учун етарли нарсани ёки кун кечиришга етадиган нарсани топгунича. Бундан бошқа сўраш эса, эй Қабиса, ҳаромдир; уни олган киши ҳаромни ейди,» дедилар.