أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الْحَكَمِ، عَنْ عُمَارَةَ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ أَبِي مُوسَى، عَنْ أَبِي مُوسَى، أَنَّهُ كَانَ يُفْتِي بِالْمُتْعَةِ فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ رُوَيْدَكَ بِبَعْضِ فُتْيَاكَ فَإِنَّكَ لاَ تَدْرِي مَا أَحْدَثَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ فِي النُّسُكِ بَعْدُ . حَتَّى لَقِيتُهُ فَسَأَلْتُهُ فَقَالَ عُمَرُ قَدْ عَلِمْتُ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَدْ فَعَلَهُ وَلَكِنْ كَرِهْتُ أَنْ يَظَلُّوا مُعَرِّسِينَ بِهِنَّ فِي الأَرَاكِ ثُمَّ يَرُوحُوا بِالْحَجِّ تَقْطُرُ رُءُوسُهُمْ .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно ва Муҳаммад ибн Башшор хабар бердилар — лафз уники — улар дедилар: бизга Муҳаммад ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба ривоят қилди, ал-Ҳакамдан, у Умора ибн Умайрдан, у Иброҳим ибн Абу Мусодан, у Абу Мусодан (ривоят қилдики), у таматтуъ (ҳаж тури) ҳақида фатво берар эди. Шунда бир киши унга деди: «Баъзи фатволарингда шошилма, чунки сен амирул-мўминин кейинчалик ҳаж амалларида нима янгилик киритганини билмайсан.» Токи мен у (Умар)ни учратиб, ундан сўрадим. Умар деди: «Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) буни қилганларини биламан, лекин мен уларнинг аёллари билан Арок (дарахтлари) остида тунашларини, сўнг бошларидан (сув) томиб турган ҳолда ҳажга чиқишларини ёқтирмадим.»