أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ مَيْمُونٍ الرَّقِّيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَيُّوبَ السَّخْتِيَانِيِّ، وَأَيُّوبَ بْنِ مُوسَى، وَإِسْمَاعِيلَ بْنِ أُمَيَّةَ، وَعُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، عَنْ نَافِعٍ، قَالَ خَرَجَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ فَلَمَّا أَتَى ذَا الْحُلَيْفَةِ أَهَلَّ بِالْعُمْرَةِ فَسَارَ قَلِيلاً فَخَشِيَ أَنْ يُصَدَّ عَنِ الْبَيْتِ فَقَالَ إِنْ صُدِدْتُ صَنَعْتُ كَمَا صَنَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ وَاللَّهِ مَا سَبِيلُ الْحَجِّ إِلاَّ سَبِيلُ الْعُمْرَةِ أُشْهِدُكُمْ أَنِّي قَدْ أَوْجَبْتُ مَعَ عُمْرَتِي حَجًّا . فَسَارَ حَتَّى أَتَى قُدَيْدًا فَاشْتَرَى مِنْهَا هَدْيًا ثُمَّ قَدِمَ مَكَّةَ فَطَافَ بِالْبَيْتِ سَبْعًا وَبَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ وَقَالَ هَكَذَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَعَلَ .
Бизга Али ибн Маймун ар-Раққий хабар берди, у деди: бизга Суфён ривоят қилди, Айюб ас-Сахтиёний, Айюб ибн Мусо, Исмоил ибн Умайя ва Убайдуллаҳ ибн Умардан, улар Нофиъдан (ривоят қилдиларки), у деди: «Абдуллаҳ ибн Умар (йўлга) чиқди. Зул-Ҳулайфага етганида умрага ният қилиб иҳромга кирди. Сўнг озгина юрди-да, (Маккадаги) Байтдан тўсилиб қолишидан қўрқди ва деди: «Агар тўсилсам, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) қандай қилган бўлсалар, шундай қиламан.» У деди: «Аллаҳга қасамки, ҳажнинг йўли умранинг йўлидан бошқа нарса эмас. Сизларни гувоҳ қиламанки, умрамга ҳаж ҳам қўшдим.» Сўнг юриб Қудайдга етди ва ўша ердан бир ҳадий (қурбонлик) сотиб олди. Сўнг Маккага келди ва Байтни етти марта тавоф қилди ҳамда Сафо билан Марва ўртасида (саъй қилди) ва деди: «Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни шундай қилганларини кўрганман.»