أَخْبَرَنَا الْحَسَنُ بْنُ قَزَعَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، - وَهُوَ ابْنُ حَبِيبٍ - عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ لَقِيَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " يَا جَابِرُ هَلْ أَصَبْتَ امْرَأَةً بَعْدِي " . قُلْتُ نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ " أَبِكْرًا أَمْ أَيِّمًا " . قُلْتُ أَيِّمًا . قَالَ " فَهَلاَّ بِكْرًا تُلاَعِبُكَ " .
Бизга ал-Ҳасан ибн Қазаъа хабар берди, у деди: бизга Суфён — у Ибн Ҳабиб — Ибн Журайждан, у Атодан, у Жобирдан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) мени учратиб қолдилар ва: «Эй Жобир, мендан кейин (охирги кўрганимдан бери) аёлга уйландингми?» дедилар. Мен: «Ҳа, эй Расулуллаҳ,» дедим. У: «Бокира қизгами ёки эрсиз (аввал турмуш қурган) аёлгами?» дедилар. Мен: «Эрсиз аёлга,» дедим. У: «Нега сени ўйнатадиган бокира қизга (уйланмадинг)?» дедилар.