أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، وَغَيْرُهُ، عَنْ هَارُونَ بْنِ رِئَابٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ، وَعَبْدِ الْكَرِيمِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، - عَبْدُ الْكَرِيمِ يَرْفَعُهُ إِلَى ابْنِ عَبَّاسٍ وَهَارُونُ لَمْ يَرْفَعْهُ - قَالاَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ إِنَّ عِنْدِي امْرَأَةً هِيَ مِنْ أَحَبِّ النَّاسِ إِلَىَّ وَهِيَ لاَ تَمْنَعُ يَدَ لاَمِسٍ . قَالَ " طَلِّقْهَا " . قَالَ لاَ أَصْبِرُ عَنْهَا . قَالَ " اسْتَمْتِعْ بِهَا " . قَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ هَذَا الْحَدِيثُ لَيْسَ بِثَابِتٍ وَعَبْدُ الْكَرِيمِ لَيْسَ بِالْقَوِيِّ وَهَارُونُ بْنُ رِئَابٍ أَثْبَتُ مِنْهُ وَقَدْ أَرْسَلَ الْحَدِيثَ وَهَارُونُ ثِقَةٌ وَحَدِيثُهُ أَوْلَى بِالصَّوَابِ مِنْ حَدِيثِ عَبْدِ الْكَرِيمِ .
Бизга Муҳаммад ибн Исмоил ибн Иброҳим хабар берди, у деди: бизга Язид ривоят қилди, у деди: бизга Ҳаммод ибн Салама ва бошқалар, Ҳорун ибн Риъобдан, у Абдуллаҳ ибн Убайд ибн Умайрдан ва Абдулкарим, Абдуллаҳ ибн Убайд ибн Умайрдан, у Ибн Аббосдан — Абдулкарим уни Ибн Аббосга марфуъ қилади (Набийга нисбат беради), Ҳорун эса уни марфуъ қилмади — ривоят қилди. Улар иккаласи дедилар: Бир киши Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдиларига келиб: «Менинг ҳузуримда бир аёл бор, у менга одамларнинг энг севимлисидир, лекин у тегиб кетувчининг қўлини қайтармайди (эътироз билдирмайди),» деди. (Расулуллаҳ): «Уни талоқ қил,» дедилар. У: «Унсиз сабр қила олмайман,» деди. (Расулуллаҳ): «Ундан баҳраманд бўлавер,» дедилар. Абу Абдурраҳмон (Насоий) деди: Бу ҳадис собит эмас. Абдулкарим кучли (ривоятчи) эмас, Ҳорун ибн Риъоб эса ундан кўра собитроқдир ва у ҳадисни мурсал (узилган ҳолда) ривоят қилган. Ҳорун ишончли (сиқа) бўлиб, унинг ҳадиси Абдулкаримнинг ҳадисидан тўғриликка лойиқроқдир.