أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ حُسَيْنٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، قَالَ حَدَّثَنِي طَاوُسٌ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، وَابْنِ، عَبَّاسٍ يَرْفَعَانِ الْحَدِيثَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ يَحِلُّ لِرَجُلٍ يُعْطِي عَطِيَّةً ثُمَّ يَرْجِعُ فِيهَا إِلاَّ الْوَالِدَ فِيمَا يُعْطِي وَلَدَهُ وَمَثَلُ الَّذِي يُعْطِي عَطِيَّةً ثُمَّ يَرْجِعُ فِيهَا كَمَثَلِ الْكَلْبِ أَكَلَ حَتَّى إِذَا شَبِعَ قَاءَ ثُمَّ عَادَ فِي قَيْئِهِ " .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно хабар бериб деди: бизга Абдурраҳмон ривоят қилиб деди: бизга Шуъба, Амр ибн Шуайбдан (ривоят қилиб) деди: менга Товус, Ибн Умар ва Ибн Аббос (розияллаҳу анҳум)дан ривоят қилиб деди — иккаласи ҳадисни Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га марфуъ қилиб (юксалтириб): У: «Бир киши учун ҳадя бериб, сўнг уни қайтариб олиши ҳалол эмас, фақат ота ўз фарзандига берган нарсаси бундан мустасно. Ҳадя бериб, сўнг уни қайтариб олувчининг мисоли еган, тўйгач қусган, сўнг ўз қусуғига қайтган ит кабидир,» дедилар.