أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا حِبَّانُ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ نَافِعٍ، عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مُسْلِمٍ، عَنْ طَاوُسٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ يَحِلُّ لأَحَدٍ أَنْ يَهَبَ هِبَةً ثُمَّ يَرْجِعَ فِيهَا إِلاَّ مِنْ وَلَدِهِ " . قَالَ طَاوُسٌ كُنْتُ أَسْمَعُ وَأَنَا صَغِيرٌ عَائِدٌ فِي قَيْئِهِ فَلَمْ نَدْرِ أَنَّهُ ضَرَبَ لَهُ مَثَلاً قَالَ " فَمَنْ فَعَلَ ذَلِكَ فَمَثَلُهُ كَمَثَلِ الْكَلْبِ يَأْكُلُ ثُمَّ يَقِيءُ ثُمَّ يَعُودُ فِي قَيْئِهِ " .
Бизга Муҳаммад ибн Ҳотим хабар бериб деди: бизга Ҳиббон ривоят қилиб деди: бизга Абдуллаҳ хабар бериб, у Иброҳим ибн Нофиъдан, у ал-Ҳасан ибн Муслимдан, у Товусдан (ривоят қилиб) деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ҳеч ким учун ҳадя бериб, сўнг уни қайтариб олиши ҳалол эмас, фақат ўз фарзандидан (олиши) мустасно,» дедилар. Товус деди: «Мен кичик эдим, «ўз қусуғига қайтувчи» деган (сўзни) эшитардим, лекин У Зот буни мисол қилиб келтирганини билмас эдик.» У: «Ким шундай қилса, унинг мисоли еб, сўнг қусиб, кейин ўз қусуғига қайтадиган ит кабидир,» дедилар.