أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ، عَنْ سُفْيَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الزَّعْرَاءِ، عَنْ عَمِّهِ أَبِي الأَحْوَصِ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ ابْنَ عَمٍّ لِي أَتَيْتُهُ أَسْأَلُهُ فَلاَ يُعْطِينِي وَلاَ يَصِلُنِي ثُمَّ يَحْتَاجُ إِلَىَّ فَيَأْتِينِي فَيَسْأَلُنِي وَقَدْ حَلَفْتُ أَنْ لاَ أُعْطِيَهُ وَلاَ أَصِلَهُ فَأَمَرَنِي أَنْ آتِيَ الَّذِي هُوَ خَيْرٌ وَأُكَفِّرَ عَنْ يَمِينِي .
Бизга Муҳаммад ибн Мансур хабар берди, Суфёндан, у деди: бизга Абуз-Заъро ривоят қилди, амакиси Абул-Аҳвасдан, у отасидан (ривоят қилдики), у деди: Мен: «Эй Расулаллаҳ, менга айтингчи, менинг бир амакиваччам бор, мен унинг олдига бориб, ундан (ёрдам) сўрасам, у менга бермайди ва мен билан қариндошлик алоқасини ҳам қилмайди. Сўнг у менга муҳтож бўлиб қолади-да, олдимга келиб, мендан (ёрдам) сўрайди. Мен эса унга бермасликка ва у билан алоқа қилмасликка қасам ичганман,» дедим. Шунда у мени яхшироқ бўлганини қилишга ва қасамим учун каффорат тўлашга буюрдилар.