حَدَّثَنَا بُنْدَارٌ، وَأَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، وَمَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، قَالُوا حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ الزُّبَيْرِيُّ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ أَبِي الأَحْوَصِ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ الرَّجُلُ أَمُرُّ بِهِ فَلاَ يَقْرِينِي وَلاَ يُضَيِّفُنِي فَيَمُرُّ بِي أَفَأَجْزِيهِ قَالَ " لاَ أَقْرِهِ " . قَالَ وَرَآنِي رَثَّ الثِّيَابِ فَقَالَ " هَلْ لَكَ مِنْ مَالٍ " . قُلْتُ مِنْ كُلِّ الْمَالِ قَدْ أَعْطَانِي اللَّهُ مِنَ الإِبِلِ وَالْغَنَمِ . قَالَ " فَلْيُرَ عَلَيْكَ " . قَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَابِ عَنْ عَائِشَةَ وَجَابِرٍ وَأَبِي هُرَيْرَةَ . وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَأَبُو الأَحْوَصِ اسْمُهُ عَوْفُ بْنُ مَالِكِ بْنِ نَضْلَةَ الْجُشَمِيُّ . وَمَعْنَى قَوْلِهِ " أَقْرِهِ " أَضِفْهُ وَالْقِرَى هُوَ الضِّيَافَةُ .
Бизга Бундор, Аҳмад ибн Манииъ ва Маҳмуд ибн Ғайлон ривоят қилдилар, улар дедилар: бизга Абу Аҳмад аз-Зубайрий ривоят қилди, Суфёндан, у Абу Ишоқдан, у Абул-Аҳвасдан, у отасидан (ривоят қилдики), у деди: «Мен дедим: «Эй Расулуллаҳ, мен бир кишининг олдидан ўтаман, у мени меҳмон қилмайди ва мени қабул қилмайди, кейин у менинг олдимдан ўтади; мен унга (худди шундай қилиб) жавоб қайтарайми?» У: «Йўқ, уни меҳмон қил,» дедилар.» (Отам) деди: «У мени эскирган кийимда кўриб: «Сенда мол-мулк борми?» деди. Мен: «Аллаҳ менга ҳар турли молдан — туя ва қўйдан ато қилган,» дедим. У: «Бас, (унинг нишонаси) сенинг устингда кўриниб турсин,» дедилар.» Абу Исо (Термизий) деди: бу бобда Оиша, Жобир ва Абу Ҳурайрадан ҳам (ривоятлар) бор. Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Абул-Аҳваснинг исми Авф ибн Молик ибн Назла ал-Жушамийдир. «Ақриҳу» сўзининг маъноси «уни меҳмон қил»дир, «ал-қиро» эса меҳмондорчиликдир.