أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، { عَنْ عَطَاءٍ، } قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ، أَنَّ عَائِشَةَ، قَالَتِ افْتَقَدْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ذَاتَ لَيْلَةٍ فَظَنَنْتُ أَنَّهُ ذَهَبَ إِلَى بَعْضِ نِسَائِهِ فَتَجَسَّسْتُ ثُمَّ رَجَعْتُ فَإِذَا هُوَ رَاكِعٌ أَوْ سَاجِدٌ يَقُولُ " سُبْحَانَكَ وَبِحَمْدِكَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ " . فَقُلْتُ بِأَبِي وَأُمِّي إِنَّكَ لَفِي شَأْنٍ وَإِنِّي لَفِي آخَرَ .
Бизга Ишоқ ибн Мансур хабар берди, у деди: бизга Абдурраззоқ ривоят қилди, у деди: бизга ибн Журайж хабар берди, Атодан, у деди: менга ибн Абу Мулайка хабар бердики, Оиша деди: бир кечаси мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни топа олмадим ва У зот аёлларидан бирининг олдига кетган деб ўйладим. Уни қидирдим, сўнг қайтдим, қарасам, У рукуъ ёки саждада туриб: «Субҳонака ва биҳамдика, ло илаҳа илла анта (Сен поксан ва ҳамдинг билан, Сендан ўзга илоҳ йўқ),» деяр эдилар. Мен: «Отам ва онам сенга фидо бўлсин, сен бир ишдасан, мен эса бошқа бир ишдаман,» дедим.