أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ، قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ جُرَيْجٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَثِيرٍ، أَنَّهُ سَمِعَ مُحَمَّدَ بْنَ قَيْسٍ، يَقُولُ سَمِعْتُ عَائِشَةَ، تَقُولُ أَلاَ أُحَدِّثُكُمْ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَعَنِّي قُلْنَا بَلَى . قَالَتْ لَمَّا كَانَتْ لَيْلَتِي انْقَلَبَ فَوَضَعَ نَعْلَيْهِ عِنْدَ رِجْلَيْهِ وَوَضَعَ رِدَاءَهُ وَبَسَطَ إِزَارَهُ عَلَى فِرَاشِهِ وَلَمْ يَلْبَثْ إِلاَّ رَيْثَمَا ظَنَّ أَنِّي قَدْ رَقَدْتُ ثُمَّ انْتَعَلَ رُوَيْدًا وَأَخَذَ رِدَاءَهُ رُوَيْدًا ثُمَّ فَتَحَ الْبَابَ رُوَيْدًا وَخَرَجَ وَأَجَافَهُ رُوَيْدًا وَجَعَلْتُ دِرْعِي فِي رَأْسِي فَاخْتَمَرْتُ وَتَقَنَّعْتُ إِزَارِي وَانْطَلَقْتُ فِي إِثْرِهِ حَتَّى جَاءَ الْبَقِيعَ فَرَفَعَ يَدَيْهِ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ وَأَطَالَ الْقِيَامَ ثُمَّ انْحَرَفَ وَانْحَرَفْتُ فَأَسْرَعَ فَأَسْرَعْتُ فَهَرْوَلَ فَهَرْوَلْتُ فَأَحْضَرَ فَأَحْضَرْتُ وَسَبَقْتُهُ فَدَخَلْتُ وَلَيْسَ إِلاَّ أَنِ اضْطَجَعْتُ فَدَخَلَ فَقَالَ " مَا لَكِ يَا عَائِشُ رَابِيَةً " . قَالَ سُلَيْمَانُ حَسِبْتُهُ قَالَ حَشْيَا قَالَ " لَتُخْبِرِنِّي أَوْ لَيُخْبِرَنِّي اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ " . قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي فَأَخْبَرْتُهُ الْخَبَرَ قَالَ " أَنْتِ السَّوَادُ الَّذِي رَأَيْتُ أَمَامِي " . قُلْتُ نَعَمْ - قَالَتْ - فَلَهَدَنِي لَهْدَةً فِي صَدْرِي أَوْجَعَتْنِي . قَالَ " أَظَنَنْتِ أَنْ يَحِيفَ اللَّهُ عَلَيْكِ وَرَسُولُهُ " . قَالَتْ مَهْمَا يَكْتُمِ النَّاسُ فَقَدْ عَلِمَهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ . قَالَ " نَعَمْ - قَالَ - فَإِنَّ جِبْرِيلَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ أَتَانِي حِينَ رَأَيْتِ وَلَمْ يَكُنْ يَدْخُلُ عَلَيْكِ وَقَدْ وَضَعْتِ ثِيَابَكِ فَنَادَانِي فَأَخْفَى مِنْكِ فَأَجَبْتُهُ وَأَخْفَيْتُهُ مِنْكِ وَظَنَنْتُ أَنَّكِ قَدْ رَقَدْتِ فَكَرِهْتُ أَنْ أُوقِظَكِ وَخَشِيتُ أَنْ تَسْتَوْحِشِي فَأَمَرَنِي أَنْ آتِيَ أَهْلَ الْبَقِيعِ فَأَسْتَغْفِرَ لَهُمْ " . خَالَفَهُ حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ فَقَالَ عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ قَيْسٍ .
Бизга Сулаймон ибн Довуд хабар берди, у деди: бизга ибн Ваҳб хабар берди, у деди: менга ибн Журайж хабар берди, Абдуллаҳ ибн Касирдан (ривоят қилдики), у Муҳаммад ибн Қайснинг бундай деяётганини эшитди: мен Оишанинг бундай деганини эшитдим: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳақида ва ўзим ҳақимда сизларга айтиб бермайми? Биз: «Албатта (айтинг),» дедик. У деди: менинг навбатим келганида У зот (уйга) қайтиб келдилар, наълайнларини оёқлари ёнига қўйдилар, ридоларини ечиб, изорларини тўшакларига ёйдилар. Мен ухлаб қолдим деб ўйлаганларича ўтирмай, наълайнларини оҳиста кийиб, ридоларини оҳиста олдилар, сўнг эшикни оҳиста очиб, чиқдилар ва уни оҳиста ёпдилар. Мен кўйлагимни бошимга олиб, рўмол ўраб, изоримни ёпиндим ва У зотнинг орқаларидан йўлга тушдим, ҳатто У Бақеъга келдилар. (У зот) қўлларини уч марта кўтардилар ва узоқ тик турдилар. Сўнг бурилиб (қайтдилар), мен ҳам бурилдим. У зот тезлашдилар, мен ҳам тезлашдим. У югурдилар, мен ҳам югурдим. У елиб бордилар, мен ҳам елиб бордим ва У зотдан ўзиб (уйга) кирдим. Мен ётиб олишим биланоқ У зот кириб: «Эй Оиш, нега зўриқиб турибсан?» дедилар. Сулаймон деди: ўйлайманки, у (рови) «ҳансираб» деди. У зот: «Менга айтасанми ёки менга (энг) Латиф, (энг) Хабардор (Аллаҳ) хабар беради,» дедилар. Мен: «Эй Аллаҳнинг Расули, отам ва онам сенга фидо бўлсин,» дедим ва У зотга воқеани айтиб бердим. У зот: «Сен олдимда кўрган қора нарса ўзингмидинг?» дедилар. Мен: «Ҳа,» дедим. У деди: шунда У зот кўкрагимга шундай туртдиларки, менга оғриқ берди. У зот: «Аллаҳ ва Унинг Расули сенга зулм қилади деб ўйладингми?» дедилар. У деди: мен: «Одамлар нимани яширсалар ҳам, Аллаҳ азза ва жалла уни билади,» дедим. У зот: «Ҳа,» дедилар. У: «Сен кўрганингда Жибрил алайҳиссалом менга келди, аммо сен кийимингни ечиб қўйганинг учун у сенинг олдингга кирмади. У менга нидо қилди ва сендан яширди. Мен унга жавоб бердим ва уни сендан яширдим. Мен сен ухлаб қолди деб ўйладим ва сени уйғотишни хуш кўрмадим ҳамда ёлғиз қолиб қўрқиб кетишингдан хавфсирадим. Сўнг у менга Бақеъ аҳлига бориб, улар учун мағфират сўрашимни буюрди,» дедилар. Ҳажжож ибн Муҳаммад унга мухолиф бўлиб: ибн Журайждан, у ибн Абу Мулайкадан, у Муҳаммад ибн Қайсдан, деб (ривоят) қилди.