قَالَ وَأَخْبَرَنِي أَزْهَرُ بْنُ جَمِيلٍ الْبَصْرِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ النُّعْمَانِ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، قَالَ اخْتَلَفَ أَهْلُ الْكُوفَةِ فِي هَذِهِ الآيَةِ { وَمَنْ يَقْتُلْ مُؤْمِنًا مُتَعَمِّدًا } فَرَحَلْتُ إِلَى ابْنِ عَبَّاسٍ فَسَأَلْتُهُ فَقَالَ لَقَدْ أُنْزِلَتْ فِي آخِرِ مَا أُنْزِلَ ثُمَّ مَا نَسَخَهَا شَىْءٌ .
(Насоий) деди: Менга Азҳар ибн Жамил ал-Басрий ҳам хабар бериб, деди: бизга Холид ибн ал-Ҳорис ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба ривоят қилди, у ал-Муғийра ибн ан-Нуъмондан, у Саид ибн Жубайрдан (ривоят қилиб), у деди: Куфа аҳли мана шу оят — «Ким бир мўминни қасддан ўлдирса» (Нисо сураси, 93) — ҳақида ихтилоф қилишди. Шу сабабли мен Ибн Аббоснинг олдига сафар қилиб, ундан сўрадим. У деди: У (оят) нозил қилинган охирги нарсалардан бўлиб нозил бўлди, сўнг уни ҳеч нарса бекор қилмади.