أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ حَدَّثَنِي الْقَاسِمُ بْنُ أَبِي بَزَّةَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، قَالَ قُلْتُ لاِبْنِ عَبَّاسٍ هَلْ لِمَنْ قَتَلَ مُؤْمِنًا مُتَعَمِّدًا مِنْ تَوْبَةٍ قَالَ لاَ . وَقَرَأْتُ عَلَيْهِ الآيَةَ الَّتِي فِي الْفُرْقَانِ { وَالَّذِينَ لاَ يَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ وَلاَ يَقْتُلُونَ النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلاَّ بِالْحَقِّ } قَالَ هَذِهِ آيَةٌ مَكِّيَّةٌ نَسَخَتْهَا آيَةٌ مَدَنِيَّةٌ { وَمَنْ يَقْتُلْ مُؤْمِنًا مُتَعَمِّدًا فَجَزَاؤُهُ جَهَنَّمُ } .
Бизга Амр ибн Али хабар берди, у деди: бизга Яҳё ривоят қилди, у деди: бизга Ибн Журайж ривоят қилди, у деди: менга ал-Қосим ибн Абу Базза ривоят қилди, у Саид ибн Жубайрдан (ривоят қилдики), у деди: мен Ибн Аббосга: «Билқасд бир мўминни ўлдирган киши учун тавба борми?» дедим. У: «Йўқ,» деди. Ва мен унга Фурқон (сураси)даги оятни ўқиб бердим: «Ва улар Аллаҳ билан бирга бошқа маъбудга ибодат қилмайдилар ва Аллаҳ ҳаром қилган жонни — ҳақ (қасос) билан бўлмаса — ўлдирмайдилар» (Фурқон сураси, 68). У: «Бу Маккада нозил бўлган оятдир, уни Мадинада нозил бўлган оят насх қилди (бекор қилди): «Ким бир мўминни билқасд ўлдирса, унинг жазоси жаҳаннамдир» (Нисо сураси, 93),» деди.