أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرٍو، - يَعْنِي ابْنَ دِينَارٍ - عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ مَالِكِ بْنِ أَوْسِ بْنِ الْحَدَثَانِ، عَنْ عُمَرَ، قَالَ كَانَتْ أَمْوَالُ بَنِي النَّضِيرِ مِمَّا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ مِمَّا لَمْ يُوجِفِ الْمُسْلِمُونَ عَلَيْهِ بِخَيْلٍ وَلاَ رِكَابٍ فَكَانَ يُنْفِقُ عَلَى نَفْسِهِ مِنْهَا قُوتَ سَنَةٍ وَمَا بَقِيَ جَعَلَهُ فِي الْكُرَاعِ وَالسِّلاَحِ عُدَّةً فِي سَبِيلِ اللَّهِ .
Бизга Убайдуллаҳ ибн Саид хабар бериб, деди: бизга Суфён ривоят қилди, Амрдан — яъни ибн Динордан —, у аз-Зуҳрийдан, у Молик ибн Авс ибнул-Ҳадасондан, у Умар (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: Бани Назир мол-мулклари Аллаҳ Ўз Расулига берган ўлжадан бўлиб, мусулмонлар унинг учун на от, на туя чоптирган (яъни уруш қилмаган) эдилар. (Расулуллаҳ) ундан ўзларига бир йиллик озиқ-овқат сарфлар, қолганини эса Аллаҳ йўлида қурол-аслаҳа ва отлиқ (аскар) жиҳози учун ажратар эдилар.