حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرٍو، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ مَالِكِ بْنِ أَوْسِ بْنِ الْحَدَثَانِ، عَنْ عُمَرَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كَانَتْ أَمْوَالُ بَنِي النَّضِيرِ مِمَّا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ صلى الله عليه وسلم مِمَّا لَمْ يُوجِفِ الْمُسْلِمُونَ عَلَيْهِ بِخَيْلٍ وَلاَ رِكَابٍ، فَكَانَتْ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَاصَّةً، وَكَانَ يُنْفِقُ عَلَى أَهْلِهِ نَفَقَةَ سَنَتِهِ، ثُمَّ يَجْعَلُ مَا بَقِيَ فِي السِّلاَحِ وَالْكُرَاعِ، عُدَّةً فِي سَبِيلِ اللَّهِ.
Али ибн Абдуллаҳ бизга айтди, Суфён бизга айтди, Амрдан, Зуҳрийдан, Молик ибн Авс ибнул-Ҳадасондан, Умар розияллаҳу анҳудан, у деди: Бану Назирнинг мол-мулклари Аллаҳ ўз Расули соллаллаҳу алайҳи васалламга файъ қилиб берган, мусулмонлар унинг устига от ва туя югуртирмаган (жангсиз қўлга киритилган) нарсалардан эди. Бас, у Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга хос эди; у аҳлига йиллик нафақасини сарфлар, сўнг қолганини қурол ва отларга — Аллаҳ йўлида (жанг учун) тайёргарлик (сифатида) ажратар эди.