أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَخْبَرَتْهُ أَنَّ بَرِيرَةَ جَاءَتْ عَائِشَةَ تَسْتَعِينُهَا فِي كِتَابَتِهَا شَيْئًا فَقَالَتْ لَهَا عَائِشَةُ ارْجِعِي إِلَى أَهْلِكِ فَإِنْ أَحَبُّوا أَنْ أَقْضِيَ عَنْكِ كِتَابَتَكِ وَيَكُونَ وَلاَؤُكِ لِي فَعَلْتُ فَذَكَرَتْ ذَلِكَ بَرِيرَةُ لأَهْلِهَا فَأَبَوْا وَقَالُوا إِنْ شَاءَتْ أَنْ تَحْتَسِبَ عَلَيْكِ فَلْتَفْعَلْ وَيَكُونَ لَنَا وَلاَؤُكِ . فَذَكَرَتْ ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " ابْتَاعِي وَأَعْتِقِي فَإِنَّ الْوَلاَءَ لِمَنْ أَعْتَقَ " . ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا بَالُ أَقْوَامٍ يَشْتَرِطُونَ شُرُوطًا لَيْسَتْ فِي كِتَابِ اللَّهِ فَمَنِ اشْتَرَطَ شَيْئًا لَيْسَ فِي كِتَابِ اللَّهِ فَلَيْسَ لَهُ وَإِنِ اشْتَرَطَ مِائَةَ شَرْطٍ وَشَرْطُ اللَّهِ أَحَقُّ وَأَوْثَقُ " .
Бизга Қутайба ибн Саид хабар берди, у деди: бизга ал-Лайс ривоят қилди, Ибн Шиҳобдан, у Урвадан (ривоят қилди), унга Оиша хабар бердики, Барира Оишанинг олдига келиб, ўзининг китобат (озодлик шартномаси)да бироз ёрдам сўради. Шунда Оиша унга: «Эгаларингнинг олдига қайт. Агар улар сенинг китобатингни мен тўлаб беришимни ва сенинг валоятинг (ворислик ҳуқуқинг) мен учун бўлишини истасалар, мен шундай қиламан,» деди. Барира буни эгаларига айтди, улар эса рад қилиб: «Агар у (Оиша) сени ажр умидида (озод қилмоқчи) бўлса, қилаверади, лекин сенинг валоятинг биз учун бўлади,» дедилар. (Барира) буни Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га айтди. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга: «Сотиб ол ва озод қил, чунки валоят озод қилган киши учундир,» дедилар. Сўнг Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Аллаҳнинг Китобида бўлмаган шартларни шарт қилиб қўяётган қавмларга нима бўлди? Ким Аллаҳнинг Китобида бўлмаган нарсани шарт қилса, у учун (ҳақли) эмас, агар юзта шарт қилса ҳам. Аллаҳнинг шарти ҳақлироқ ва мустаҳкамроқдир,» дедилар.