حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، أَنَّ عَائِشَةَ، رضى الله عنها أَخْبَرَتْهُ أَنَّ بَرِيرَةَ جَاءَتْ عَائِشَةَ تَسْتَعِينُهَا فِي كِتَابَتِهَا وَلَمْ تَكُنْ قَضَتْ مِنْ كِتَابَتِهَا شَيْئًا فَقَالَتْ لَهَا عَائِشَةُ ارْجِعِي إِلَى أَهْلِكِ فَإِنْ أَحَبُّوا أَنْ أَقْضِيَ عَنْكِ كِتَابَتَكِ وَيَكُونَ وَلاَؤُكِ لِي فَعَلْتُ . فَذَكَرَتْ ذَلِكَ بَرِيرَةُ لأَهْلِهَا فَأَبَوْا وَقَالُوا إِنْ شَاءَتْ أَنْ تَحْتَسِبَ عَلَيْكِ فَلْتَفْعَلْ وَيَكُونَ لَنَا وَلاَؤُكِ . فَذَكَرَتْ ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " ابْتَاعِي فَأَعْتِقِي فَإِنَّمَا الْوَلاَءُ لِمَنْ أَعْتَقَ " . ثُمَّ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " مَا بَالُ أُنَاسٍ يَشْتَرِطُونَ شُرُوطًا لَيْسَتْ فِي كِتَابِ اللَّهِ مَنِ اشْتَرَطَ شَرْطًا لَيْسَ فِي كِتَابِ اللَّهِ فَلَيْسَ لَهُ وَإِنْ شَرَطَهُ مِائَةَ مَرَّةٍ شَرْطُ اللَّهِ أَحَقُّ وَأَوْثَقُ " .
Бизга Абдуллаҳ ибн Маслама ва Қутайба ибн Саид ривоят қилди, иккаласи деди: бизга ал-Лайс Ибн Шиҳобдан, у Урвадан ривоят қилдики, Оиша розияллаҳу анҳо унга хабар бердики: Барира Оишанинг олдига келиб, китобатида (озодлик тўловида) ёрдам сўради, у китобатидан ҳеч нарса тўламаган эди. Оиша унга: «Аҳлинга қайтиб бор, агар улар китобатингни ўзим тўлашимни ва валонг (меросхўрлик ҳаққинг) менга бўлишини хоҳласалар, мен шундай қиламан» деди. Барира буни аҳлига айтди, аммо улар бош тортиб: «Агар у сенга (савоб) ҳисобламоқчи бўлса, шундай қилсин, лекин валойнг бизга бўлсин» дедилар. Бира буни Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга айтди, шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унга: «Сотиб ол ва озод қил, чунки вало фақат озод қилган кишигадир» дедилар. Сўнг Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам туриб: «Аллаҳнинг Китобида бўлмаган шартларни шарт қилаётган кишиларга нима бўлди? Ким Аллаҳнинг Китобида бўлмаган шартни шарт қилса, у (шарт) унга (ҳақ) эмас, гарчи уни юз марта шарт қилса ҳам. Аллаҳнинг шарти ҳақлироқ ва мустаҳкамроқдир» дедилар.