حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، - رضى الله عنها - قَالَتْ جَاءَتْ بَرِيرَةُ لِتَسْتَعِينَ فِي كِتَابَتِهَا فَقَالَتْ إِنِّي كَاتَبْتُ أَهْلِي عَلَى تِسْعِ أَوَاقٍ فِي كُلِّ عَامٍ أُوقِيَّةٌ فَأَعِينِينِي . فَقَالَتْ إِنْ أَحَبَّ أَهْلُكِ أَنْ أَعُدَّهَا عَدَّةً وَاحِدَةً وَأُعْتِقَكِ وَيَكُونَ وَلاَؤُكِ لِي فَعَلْتُ . فَذَهَبَتْ إِلَى أَهْلِهَا وَسَاقَ الْحَدِيثَ نَحْوَ الزُّهْرِيِّ زَادَ فِي كَلاَمِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي آخِرِهِ " مَا بَالُ رِجَالٍ يَقُولُ أَحَدُهُمْ أَعْتِقْ يَا فُلاَنُ وَالْوَلاَءُ لِي إِنَّمَا الْوَلاَءُ لِمَنْ أَعْتَقَ " .
Бизга Мусо ибн Исмоил ривоят қилди, бизга Вуҳайб Ҳишом ибн Урвадан, у отасидан, у Оиша розияллаҳу анҳодан ривоят қилдики, деди: Барира китобатида ёрдам сўраб келди ва: «Мен аҳлим билан тўққиз уқия устида, ҳар йили бир уқиядан (тўлаш) устига китобат қилдим, менга ёрдам бер» деди. (Оиша): «Агар аҳлинг уни бир карра тўлашимни, сени озод қилишимни ва валойинг менга бўлишини хоҳласалар, шундай қиламан» деди. Сўнг (Барира) аҳлига борди. Ва у (ривоятчи) ҳадисни Зуҳрийники каби келтирди. Охирида Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг сўзларида шуни зиёда қилди: «Баъзи кишиларга нима бўлдики, улардан бири: ‹Озод қил, эй фалон, вало менга бўлсин› дейди? Вало фақат озод қилган кишигадир».