قَالَ الْحَارِثُ بْنُ مِسْكِينٍ قِرَاءَةً عَلَيْهِ وَأَنَا أَسْمَعُ، عَنِ ابْنِ الْقَاسِمِ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَضَى فِي الْجَنِينِ يُقْتَلُ فِي بَطْنِ أُمِّهِ بِغُرَّةٍ عَبْدٍ أَوْ وَلِيدَةٍ فَقَالَ الَّذِي قَضَى عَلَيْهِ كَيْفَ أُغَرَّمُ مَنْ لاَ شَرِبَ وَلاَ أَكَلَ وَلاَ اسْتَهَلّ وَلاَ نَطَقَ فَمِثْلُ ذَلِكَ يُطَلّ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّمَا هَذَا مِنَ الْكُهَّانِ " .
ал-Ҳорис ибн Мискин унга ўқиб берилганда, мен ҳам эшитиб турардим, Ибнул-Қосимдан (ривоят қилинди), у деди: менга Молик ривоят қилди, Ибн Шиҳобдан, у Саид ибнул-Мусайябдан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) онасининг қорнида ўлдирилган жанин ҳақида ғурра — бир қул ёки чўри (дият) ҳукм қилдилар. Шунда ҳақида ҳукм қилинган киши: «Ичмаган, емаган, (ёруғ дунёга келиб) товуш чиқармаган ва гапирмаган киши учун қандай товон тўлайман? Бундай нарса бекорга кетади,» деди. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Бу — коҳинларнинг (сўзлари)дандир,» дедилар.