أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ عُمَارَةَ، هُوَ ابْنُ عُمَيْرٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ، قَالَ أَكْثَرُوا عَلَى عَبْدِ اللَّهِ ذَاتَ يَوْمٍ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ إِنَّهُ قَدْ أَتَى عَلَيْنَا زَمَانٌ وَلَسْنَا نَقْضِي وَلَسْنَا هُنَالِكَ ثُمَّ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ قَدَّرَ عَلَيْنَا أَنْ بَلَغْنَا مَا تَرَوْنَ فَمَنْ عَرَضَ لَهُ مِنْكُمْ قَضَاءٌ بَعْدَ الْيَوْمِ فَلْيَقْضِ بِمَا فِي كِتَابِ اللَّهِ فَإِنْ جَاءَ أَمْرٌ لَيْسَ فِي كِتَابِ اللَّهِ فَلْيَقْضِ بِمَا قَضَى بِهِ نَبِيُّهُ صلى الله عليه وسلم فَإِنْ جَاءَ أَمْرٌ لَيْسَ فِي كِتَابِ اللَّهِ وَلاَ قَضَى بِهِ نَبِيُّهُ صلى الله عليه وسلم فَلْيَقْضِ بِمَا قَضَى بِهِ الصَّالِحُونَ فَإِنْ جَاءَ أَمْرٌ لَيْسَ فِي كِتَابِ اللَّهِ وَلاَ قَضَى بِهِ نَبِيُّهُ صلى الله عليه وسلم وَلاَ قَضَى بِهِ الصَّالِحُونَ فَلْيَجْتَهِدْ رَأْيَهُ وَلاَ يَقُولُ إِنِّي أَخَافُ وَإِنِّي أَخَافُ فَإِنَّ الْحَلاَلَ بَيِّنٌ وَالْحَرَامَ بَيِّنٌ وَبَيْنَ ذَلِكَ أُمُورٌ مُشْتَبِهَاتٌ فَدَعْ مَا يَرِيبُكَ إِلَى مَا لاَ يَرِيبُكَ. قَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ هَذَا الْحَدِيثُ جَيِّدٌ جَيِّدٌ.
Бизга Муҳаммад ибн ал-Алой хабар берди, у деди: бизга Абу Муовия ал-Аъмашдан, у Уморадан — у Ибн Умайрдир —, у Абдурраҳмон ибн Язиддан ривоят қилди, у деди: Бир куни Абдуллаҳ (ибн Масъуд)га кўп (савол) беришди. Шунда Абдуллаҳ деди: Бизга шундай бир замон келган эдики, биз на ҳукм қилар ва на ўша мавқеда эдик. Сўнг Аллаҳ азза ва жалла бизга сиз кўриб турган (мавқега) етишимизни тақдир қилди. Бас, сизлардан кимгаки шу кундан кейин ҳукм қилиш (лозим) бўлса, Аллаҳнинг Китобида бор нарса билан ҳукм қилсин. Агар Аллаҳнинг Китобида бўлмаган иш келса, Набийси (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳукм қилган нарса билан ҳукм қилсин. Агар Аллаҳнинг Китобида бўлмаган ва Набийси (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳам ҳукм қилмаган иш келса, солиҳлар ҳукм қилган нарса билан ҳукм қилсин. Агар Аллаҳнинг Китобида бўлмаган, Набийси (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳам ҳукм қилмаган ва солиҳлар ҳам ҳукм қилмаган иш келса, ўз фикри билан ижтиҳод қилсин ва: «Мен қўрқаман, мен қўрқаман,» демасин. Зеро, ҳалол равшандир, ҳаром равшандир, улар ўртасида эса шубҳали ишлар бордир. Бас, сени шубҳага соладиган нарсани тарк этиб, шубҳага солмайдиган нарсага ўт. Абу Абдурраҳмон деди: бу ҳадис жуда яхши, жуда яхшидир.