أَخْبَرَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ حُرَيْثٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عُقْبَةَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ أَبِي حَرْمَلَةَ، عَنْ كُرَيْبٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنْ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ، وَكَانَ النَّبِيُّ، صلى الله عليه وسلم أَرْدَفَهُ مِنْ عَرَفَةَ فَلَمَّا أَتَى الشِّعْبَ نَزَلَ فَبَالَ وَلَمْ يَقُلْ أَهْرَاقَ الْمَاءَ قَالَ فَصَبَبْتُ عَلَيْهِ مِنْ إِدَاوَةٍ فَتَوَضَّأَ وُضُوءًا خَفِيفًا . فَقُلْتُ لَهُ الصَّلاَةَ . فَقَالَ " الصَّلاَةُ أَمَامَكَ " . فَلَمَّا أَتَى الْمُزْدَلِفَةَ صَلَّى الْمَغْرِبَ ثُمَّ نَزَعُوا رِحَالَهُمْ ثُمَّ صَلَّى الْعِشَاءَ .
Бизга ал-Ҳусайн ибн Ҳурайс хабар берди, у деди: бизга Суфён ривоят қилди, Иброҳим ибн Уқба ва Муҳаммад ибн Абу Ҳармаладан, улар Курайбдан, у Ибн Аббосдан, у Усома ибн Зайддан (ривоят қилдики) — Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уни Арафотдан (уловнинг орқасига) миндириб олган эдилар — шунда у (Усома) деди: Тоғ йўлига (шаъбга) етганларида тушиб бавл қилдилар — у «сув тўкдилар» демади. У деди: Мен идишдан унга (сув) қуйдим, у (Расулуллаҳ) енгил таҳорат олдилар. Мен унга: «Намоз!» дедим. У: «Намоз олдингда,» дедилар. Муздалифага етиб келганларида Мағрибни ўқидилар, сўнг (саҳобалар) уловларининг юкларини туширдилар, кейин у Хуфтонни ўқидилар.